ಬಿದರೆ ದಾರಿಲಿ ‘ಬೆದುರ ಹೂಗುಗೊ’ ಚೆದುರಿ ಬಿದ್ದಿತ್ತು!

ಆಚ ವಾರ ಮಾರ್ಕು ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಆತು; ಕಳುದವಾರ ಬಾವಿ ತೆಗದಾತು; ಮತ್ತಾಣ ವಾರವೂ ಬಂದಾತು.
ನಾವು ಹೀಂಗೇ ಹೊತ್ತು ಕಳಕ್ಕೊಂಡು ಕೂದರೆ ಕಾಲ ಸುಮ್ಮನಿರ್ತೋ? ಇಲ್ಲೆ.
ಅದರಷ್ಟಕೇ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿಂಡಿರ್ತು.
ಶುಬತ್ತೆಯ ಮಗಳು ಶಾಲೆಂದ ಕೋಲೇಜಿಂಗೆ ಹೋದಪ್ಪದ್ದೇ –  ಸರ್ಪಮಲೆಪುಳ್ಳಿ ಶಾಲಗೆ ಸೇರಿದ°;
ಅವ ಹೋಗಿಂಡಿದ್ದ ಬಾಲವಾಡಿಗೆ ಆಚಮನೆಗಾಯತ್ರಿ ಹೋಪಲೆ ಸುರುಮಾಡಿದ್ದು; ಗಾಯತ್ರಿ ಲಾಗ ಹಾಕಿಂಡಿದ್ದ ಉಯ್ಯಾಲೆಲಿ ಅದರ ಕುಂಞಿ ತಂಗೆ ನೇತೊಂಡಿದ್ದು ಈಗ!
ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದೊಂದು ವೃತ್ತಾಕಾರ ಇದಾ; ಪ್ರಪಂಚ ನಿತ್ಯವೂ ಬೆಳಕ್ಕೊಂಡಿರ್ತು!
ಕಾಲದೊಟ್ಟಿಂಗೆ ಬೆಳವಣಿಗೆಯೂ ಆವುತ್ತಾ ಇರ್ತು; ಬೆಳವಣಿಗೆ ಒಟ್ಟಿಂಗೆ ಬದಲಾವಣೆಯೂ ಆವುತ್ತಾ ಇರ್ತು.
~

ಪ್ರಪಂಚದ ಒಟ್ಟಿಂಗೆ ಜಾಣನೂ ಬೆಳೆತ್ತ° ಇದಾ!
ಮೂಡಬಿದ್ರೆಯ ಆಳ್ವನ ಕೋಲೇಜಿಲಿ ಒಂದನೇ ಒರಿಶದ ಕೋಲೇಜಿಲಿ ಕಲ್ತು; ಈ ಸರ್ತಿ ಎರಡ್ಣೇ ಒರಿಶದ ಕೋಲೇಜು.
ಕಳುದವಾರ ಕ್ಲಾಸು ಸುರು ಆತಾಡ. ಇನ್ನು ಮನೆಗೆ ಬಪ್ಪದು ಆರು ತಿಂಗಳು ಕಳುದು.
ಅಷ್ಟು ಸಮಯ ಮನೆಲಿಯೂ ಕಾಣ, ಬೈಲಿಲಿಯೂ ಕಾಣ.
ಈಗ ಕ್ಲಾಸು ನೆಡೆತ್ತಾ ಇಕ್ಕು ಅವಂಗೆ; ಜಾ..ಣ ಮಾಣಿ – ಕಲಿಯಲಿ.
~

ಶಾಲೆ ಸುರು ಆದ್ದು ಕಳುದವಾರ ಆದರೆ, ಅದರಿಂದ ಒಂದು ವಾರ ಮದಲೇ ಸೇರ್ಲೆ ಹೋಗಿತ್ತಿದ್ದ.
ಮದಲಿಂಗೆ ಒಂದು ಶಾಲೆ ಸೇರಿರೆ – ಆ ಶಾಲೆ ನಾವಾಗಿಯೇ ಬಿಡುವನ್ನಾರ ಪುನಾ ಸೇರ್ಲೆ ಇಲ್ಲೆ; ಈಗ ಪ್ರತಿ ಒರಿಶವೂ ಪೈಸೆ ಕಟ್ಟಿ ಪುನಾ ಪುನಾ ಸೇರೇಕಡ – ಜಾಣ ಹೇಳಿತ್ತಿದ್ದ.
ಓ ಮೊನ್ನೆ ದೊಡ್ಡಜ್ಜನಲ್ಲಿ ಬದ್ಧ ಕಳಾತಲ್ಲದೋ – ಅದರ ಮುನ್ನಾಣದಿನವೇ ಅವ ಸೇರಿದ್ದು.
ಬೆಳಿವೇಷ್ಟಿ – ಕಪ್ಪುಕರೆ ಕನ್ನಡ್ಕದ ಮಾವಂದ್ರ “ಬರವಣಿಗೆ” ಆವುತ್ತಾ ಇತ್ತು; ಊಟಕ್ಷಿಣೆಗೆ ಇನ್ನೂ ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತು ಇದ್ದು.
ನವಗೆ ಪುರುಸೋತೇ ಅಲ್ಲದೋ – ಜಾಣನ ಕೈಲಿ ಮಾತಾಡಿಗೊಂಡು ಕೂದೆ.

ಜಾಣಂಗೆ ಎರಡು ತಿಂಗಳು ರಜೆ ಇದ್ದ ಕಾರಣ ಊರುಗೊ ಹಲವು ಗುರ್ತಮಾಡಿಗೊಂಡನಡ.
ಒಂದು ವಾರ ಧಾರವಾಡ, ಒಂದು ವಾರ ಬೆಂಗುಳೂರು, ಒಂದು ವಾರ ಕೊಡೆಯಾಲ – ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡಿಗೊಂಡ.
ಹಪ್ಪಳ ಒತ್ತಲಪ್ಪಗ ಮನೆಲಿಲ್ಲೆ ಹೇದು ಜಾಣನ ಅಮ್ಮ ಬೇಜಾರುಮಾಡಿಗೊಂಡೂ, ಮೆಡಿಮುರಿವಲಪ್ಪಗ ಜಾಣ ಇರೇಕಾತು ಹೇದು ಅಪ್ಪ ಬೇಜಾರು ಮಾಡಿಗೊಂಡ್ರೂ – ಜಾಣನ ಊರಿಲಿ ಕಾಂಬಲೇ ಇಲ್ಲೆ!
ಅದಿರಳಿ.
~

ಜಾಣ ಕೋಲೇಜಿಂಗೆ ಸೇರ್ಲೆ ಮೂಡಬಿದ್ರೆಗೆ ಹೋದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡಿದ°.
ಅಪ್ಪಂದೇ, ಅವಂದೇ ಹೋದ್ಸಡ.
ಅಪ್ಪ ಒಟ್ಟಿಂಗಿಪ್ಪಗಾಳೇ ಸಾಮಾನುಕಟ್ಟ ಹೊರ್ಸು ಸುಲಭ ಹೇದು ಮಾಂಬ್ಳ, ಹಪ್ಪಳ, ಮೆಡಿ ಉಪ್ಪಿನಾಯಿ, ತುಪ್ಪ, ಜೇನ – ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬೇರೆಬೇರೆ ಕಟ್ಟಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಂಡು ಕೊಂಡೋದವಡ. ಅದರ ಅಂಬಗಳೇ ಹೋಷ್ಟೆಲು ಕೋಣೆಲಿ ಮಡಗಿಕ್ಕಿ ಬಯಿಂದನಡ. ಇನ್ನು ಕೋಲೇಜು ಸುರು ಅಪ್ಪ ದಿನ ಕೈಬೀಸ ಹೋಪದು ಸುಲಬ ಇದಾ!
ಹಾಂಗೆ, ಸೇರ್ಲೆ ಹೋಪ ದಿನ ಇವನ ಕೈಲಿ ಅಪ್ಪನ ಬೇಗು, ಅಪ್ಪನ ಕೈಲಿ ಇವನ ಕಟ್ಟ. 😉
ಉದಿಯಪ್ಪಗ ಹೆರಟು, ಮಜ್ಜಾನ ಕೋಲೇಜಿಂಗೆ ಸೇರಿ, ಹೋಷ್ಟೆಲು ಕೋಣಗೆ ಒಂದರಿ ಹೋಗಿ, ಹೊತ್ತಪ್ಪಗ ಒಪಾಸು ಮನಗೆ ಹೆರಟು; ಇರುಳು ಎತ್ತಿದವಡ.
ಈ ಸಂಗತಿಯ ಎಡೆಲಿ ಒಂದು ವಿಶೇಷದ ಶುದ್ದಿ ಹೇಳಿದ°.
~
ಎರಡು ತಿಂಗಳ ರಜೆ ಕಳುದು ಮೂಡಬಿದ್ರೆಗೆ ಹೋಪಗ ಆ ಊರಿಂಗೆ ಊರೇ ಬದಲಿದ್ದಡ, ಎಂತಕೆ?
ಕಳುದ ಸರ್ತಿಯಾಣ ರಜೆ ಮುಗುಶಿ ಮನಗೆ ಬಪ್ಪಾಗ ಮಾರ್ಗದ ಕರೆ ನೋಡಿಗೊಂಡೇ ಬಯಿಂದ; ಊರು ಪೂರ್ತ – ಹಸುರುಹಸುರು. ತೋರತೋರದ ಬೆದುರ ಪುಂಡೆಲುಗೊ, ಅದರ ಸುತ್ತಲೂ ಬಂದ ಹಸುರು ಎಲೆಗೊ, ಹಸುರು ಮುಳ್ಳುಗೊ ಇದ್ದತ್ತು.
ಆದರೆ, ಈಗ ದೊಡ್ಡರಜೆ ಕಳುದು ಒಪಾಸು ಹೋಪಗ?
– ಹಸುರು ಎಲೆಯ ನೆಡುಕೆ ಬೆಳಿಬೆಳಿ ಹೂಗುಗೊ ತುಂಬಿ ಹೋಯಿದು; ಕೆಲವು ದಿಕ್ಕೆ ಅದಾಗಲೇ ಒಣಗಿ ಆ ಹೂಗುಗೊ ದಾರಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದು. ಸಮಗಟ್ಟು ಮಳೆ ಬರೇಕಟ್ಟೆ ಆದ ಕಾರಣ ಇಡೀ ದಾರಿಗೆ – ಹರಗಿ ಮಡಗಿದ ಹಾಂಗೆ – ಬೆಳೀ ಕಾಣ್ತು; ಹೇಳಿದ.
ಅಪುರೂಪದ ಈ ಬೆದುರ ಹೂಗಿನ ಸಂಗತಿ ಮಾತಾಡುವನೋ ಕಂಡತ್ತು.
~

ಹಳೆಮನೆ ಅಣ್ಣಂಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ ಬೆದುರು ಅಕ್ಕಿ.

ಶುಬತ್ತೆಯ ಮಾರ್ಕು ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಲ್ಲಿ “ನೂರು” ಹೇಂಗೆ ಲೆಕ್ಕವೋ, ಸಮಯ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಲ್ಲಿ “ಅರುವತ್ತು” ಲೆಕ್ಕ.
ಒಂದು ನಿಮಿಶಕ್ಕೆ ಅರುವತ್ತು ಕ್ಷಣ, ಒಂದು ಗಂಟೆಗೆ ಅರುವತ್ತು ನಿಮಿಷ, ಒಂದು ಗಳಿಗೆಗೆ ಅರುವತ್ತು ವಿಘಳಿಗೆ, ಒಂದು ದಿನಕ್ಕೆ ಅರುವತ್ತು ಗಳಿಗೆ – ಅರುವತ್ತು ಒರಿಶಕ್ಕೆ ಒಂದು “ಸಂವತ್ಸರ ಚಕ್ರ” ಇತ್ಯಾದಿ.
~

ವತ್ಸರ ಹೇದರೆ ಒರಿಶ – ಹೇದು ಅರ್ತ; ಭೂಮಿ ಸೂರ್ಯಮಾವನ ಎದುರೆ ಒಂದು ಸುತ್ತ ಸುಳಿವಲೆ ತೆಕ್ಕೊಂಬ ಸಮಯ.
ಭೂಮಿಯ ಹವಾಮಾನದ ವಿತ್ಯಾಸಂದಾಗಿ ಒರಿಶ ಒಂದಕ್ಕೆ – ಚಳಿ, ಮಳೆ, ಬೇಸಗೆ – ಮೂರು ಕಾಲಂಗೊ ಉಂಟಾವುತ್ತು; ಹಾಂಗೆಯೇ, ಆರು ಋತುಗೊ ಉಂಟಾವುತ್ತು. ಪ್ರತಿ ಒರಿಶ ಇದು ಪುನರಾವರ್ತನೆ ಆವುತ್ತು.
ಭೂಮಿಯ ಅಕ್ಷಲ್ಲಿಪ್ಪ ಮಾಲುವಿಕೆಯೇ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಹೇಳುಗು ಮಾಷ್ಟ್ರುಮಾವ°.
ಪ್ರತಿ ಒರಿಶ ಇದು ಪುನರಾವರ್ತನೆ ಆವುತ್ತರೂ, ಒಂದೊರಿಶದ ಕಾಲಮಾನದ ಹಾಂಗೆ ಇನ್ನೊಂದೊರಿಶ ಇರ.

~

ಅರುವತ್ತೊರಿಶಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸಂವತ್ಸರ ಚಕ್ರ – ಹೇಳಿ ಗೊಂತಿದ್ದು ನವಗೆ.
ಸಂವತ್ಸರ ಚಕ್ರ ಹೇದರೆ ಜೀವಮಾನ; ಜೀವಮಾನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಾಂಗು.
ನಾಗರಿಕತೆ ಆರಂಭಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದೊರಿಶಕ್ಕೆ ಒಂದೊಂದು ಹೆಸರು ಮಡಗುತ್ತ ಕಾಲಲ್ಲಿ –  ಪ್ರಭವ ಸಂವತ್ಸರಂದ ತೊಡಗಿ ಅರುವತ್ತನೇ “ಕ್ಷಯ” ಸಂವತ್ಸರ ಒರೆಂಗೆ – ಒಂದೊಂದು ಒರಿಶಕ್ಕೆ ಒಂದೊಂದು ಹೆಸರು ಮಡಗಿದ್ದವು.
(ಸಂಕೊಲೆ: http://oppanna.com/makkoge/samvatsarango)

ಒರಿಶಕ್ಕೊಂದು ಹೆಸರು ಹೇದು ಅಂತೇ ಮಡಗಿದ್ದವೋ? ಇಲ್ಲೆ.
ಪ್ರತಿ ವತ್ಸರಕ್ಕೂ ಸಂವತ್ಸರದ ಹೆಸರಿಂಗೂ, ಆಯಾ  ಒರಿಶದ ಹವಾಮಾನಕ್ಕೂ ಒಳ್ಳೆತ ಸಮ್ಮಂದ ಇದ್ದತ್ತಾಡ ಮದಲಿಂಗೆ.
ಪ್ರತಿ ಅರುವತ್ತೊರಿಶಕ್ಕೊಂದರಿ ಅದೇ ವಾತಾವರಣ ಆವರ್ತನೆ ಆವುತ್ತ ಕಾರಣ, ಆಯಾ ಒರಿಶಕ್ಕೆ ಆ ಹೆಸರು ನಿಗಂಟು ಮಾಡಿದವು.

ಒಂದೊರಿಶ ಧವಸ ಧಾನ್ಯಂಗೊ ಅಲಫಲಂಗೊ ತುಂಬಿಹೋಕು, ಆ ಒರಿಶಕ್ಕೆ “ಬಹುಧಾನ್ಯ” ಹೇದು ಹೆಸರು ಮಡಗಿದವು.
ಮತ್ತೊಂದೊರಿಶ ಕರ್ಚು ಜಾಸ್ತಿ ಬಕ್ಕು, ಅದಕ್ಕೆ “ವ್ಯಯ” ಸಂವತ್ಸರ ಹೇದು ಮಡಗಿದವು.
ಒಂದೊರಿಶ ಇಡೀ ಆನಂದಂದ ತುಂಬಿಕ್ಕಾಡ; ಅದರ “ಆನಂದ” ಸಂವತ್ಸರ
ಹೀಂಗೇ ಅರುವತ್ತು ಒರಿಶ.
ಎರಡು ಸಂವತ್ಸರಚಕ್ರಕ್ಕೆ ಒಂದು “ಪರಮಾಯುಷ್ಯ” ಹೇಳ್ತದು ಜೋಯಿಶಜ್ಜನ ಲೆಕ್ಕ; ಪರಮಾಯುಷ್ಯ ಇಪ್ಪೋರು ಎಲ್ಲಾ ಸಂವತ್ಸರವನ್ನೂ ಎರಡು ಸರ್ತಿ ಕಾಣ್ತವಡ.

~

ಅರುವತ್ತೊರಿಶಕ್ಕೊಂದರಿ ಕ್ಷಯ ಸಂವತ್ಸರ ಬಂದುಗೊಂಡಿತ್ತಲ್ಲದೋ – ಅಂಬಗ ಕ್ಷಯವೂ ಬಂದುಗೊಂಡಿತ್ತು.
ಕ್ಷಯ ಸಂವತ್ಸರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಕ್ಷಯ ಆಗಿಕ್ಕು; ಆ ಒರಿಶ ಉಂಬಲೂ ಸಮಗಟ್ಟು ಇರ.
ಮಾಡಿದ ಕೃಷಿಗೊ ಸಮಗಟ್ಟು ಸಿಕ್ಕ; ಕುಡಿವಲೆ ನೀರು ಇರ, ಅಟ್ಟಲ್ಲಿ ಅಕ್ಕಿ ಇರ, ಬೇಶಲೆ ಕಿಚ್ಚು ಇರ- ಅಂತಾ ದಾರಿದ್ರ್ಯ ಬಕ್ಕು. ಒಬ್ಬಂಗಿಬ್ರಿಂಗಲ್ಲ; ಇಡೀ ಲೋಕಕ್ಕೇ ಬಕ್ಕು – ಹೇದು ಕಾಂಬುಅಜ್ಜಿ ಕತೆ ಹೇಳಿಗೊಂಡಿತ್ತಿದ್ದವು ಒಪ್ಪಣ್ಣ ಸಂಣ ಇಪ್ಪಾಗ.
ಆದರೆ, ಎಲ್ಲಾ ಕಷ್ಟಂಗಳ ಎಡಕ್ಕಿಲಿ ದೇವರು ರಜ್ಜ ಸುಖ ಕೊಡ್ತನಾಡ – ಹಾಂಗೇ, ಕ್ಷಯ ಸಂವತ್ಸರಲ್ಲಿ ತಿಂಬಲೆ ಎಂತೂ ಇಲ್ಲದ್ದೆ ಅಪ್ಪದು ಬೇಡ ಹೇದು “ಬೆದುರಿಲಿ” ಅಕ್ಕಿ ಬಪ್ಪ ಹಾಂಗೆ ಮಾಡ್ತನಾಡ – ಹೇಳಿ ಕತೆ ನಿಲ್ಲುಸುಗು.

ಸಣ್ಣ ಇಪ್ಪಗ ಈ ಕತೆ ಕೇಳುವಗ
– ಬೆದುರಿಲಿ ಅಕ್ಕಿಯೋ? ಚೆಲ, ಅದರ ಕಂಡಿದಿಲ್ಲೆನ್ನೇಪ್ಪಾ!
ಬತ್ತಲ್ಲಿ ಅಕ್ಕಿ ಬತ್ತು – ನೇಜಿ ನೆಟ್ಟು ಮೂರು ತಿಂಗಳಿಲಿ.
ಹುಲ್ಲಿಲಿಯೂ ಬಿತ್ತು ಅಪ್ಪದು ಕಂಡಿದು.
ಮಳೆಗಾಲ ತಿರುಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಮುಳಿಯೂ ದಶಂಬ್ರಕ್ಕಪ್ಪಗ ಹಣ್ಣಕ್ಕು.
ಒರಿಶಕ್ಕೊಂದರಿ ಕಬ್ಬಿಲಿಯೂ ಹೂಗು ಬಪ್ಪದಿದ್ದು.
ರಾಗಿ –ಜೋಳ – ಮೆಕ್ಕೆ – ಹೀಂಗಿರ್ತ ಹುಲ್ಲು ಸೆಸಿಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲದರ್ಲಿಯೂ ಬಿತ್ತು ಅಪ್ಪದು, ಬತ್ತ ಅಪ್ಪದು ಕಂಡು ಅರಡಿಗು; ಆದರೆ ಈ ಬೆದುರಿಲಿ ಬಿತ್ತು ಅಪ್ಪದು ಕಂಡೇ ಗೊಂತಿಲ್ಲೆನ್ನೇಪ್ಪ!
ಒಂದರಿ ಆದರೂ ಬೆದುರು ಅಕ್ಕಿ ಕಾಂಬಲೆ ಸಿಕ್ಕುಗೋ – ಹೇದು ಅನುಸೆಂಡಿತ್ತು ಒಪ್ಪಣ್ಣಂಗೆ.
~
ಕಾಂಬುಅಜ್ಜಿಯ ಜವ್ವನಲ್ಲಿ ಬೆದುರಕ್ಕಿ ಆಗಿತ್ತಾಡ ಒಂದರಿ. ಬೆದುರಿನ “ಕಟ್ಟೆ ಹೋಪದು” ಹೇಳಿಗೊಂಡಿದ್ದದು ಅವು.
ಊಟಕ್ಕೇ ಗೆತಿ ಇಲ್ಲದ್ದ ಎಷ್ಟೋ ಜೆನಂಗೊ ಈ ಬೆದುರ ಅಕ್ಕಿಯ ಕಂಡು ಭಾರೀ ಕೊಶಿ ಪಟ್ಟಿದವಾಡ.
ಹೂಗು ಹೋದ ಬೆದುರ ಹಿಂಡ್ಳಿನ ಅಡಿಲಿಪ್ಪ ಕಸವು ಕಲ್ಲು ಮುಳ್ಳಿನ ಬರಗಿ ತೆಗದು, ಸಗಣ ಉಡುಗಿ ಮನಾರ ಮಾಡಿ ಮಡಗಿತ್ತವಡ.
ಹೂಗು ಫಲಿಸಿ ಬತ್ತ ಆಗಿ ಕೆಳ ಬಿದ್ದಪ್ಪದ್ದೇ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಉಡುಗಿ, ಬಾಚಿ ಮನಗೆ ತಂದು, ಮೆರುದು – ಅಕ್ಕಿ ಮಾಡಿ ಉಂಡುಗೊಂಡಿತ್ತಿದ್ದವದ.
ಗೋಧಿಯ ನಮುನೆ ಕಾಂಬ ಅಕ್ಕಿ ಆಡ; ರುಚಿಯೂ ಹೆಚ್ಚುಕಮ್ಮಿ ಗೋಧಿಯ ಹಾಂಗೇಡ. ಹೆಜ್ಜೆ ಮಡಗಿರೆ ಉಂಬಲಕ್ಕಡ; ಮೆರಿವಗ ಸಿಕ್ಕಿದ ಕಡಿ ಪಾಯಿಸಕ್ಕೂ ಲಾಯಿಕಾವುತ್ತಾಡ.
ಕಾಂಬುಅಜ್ಜಿ ಹಲ್ಲಿಲ್ಲದ್ದ ಬಾಯಿಲಿ ನಾಲಗೆ ಮಡುಸಿ ವಿವರುಸಿಗೊಂಡಿತ್ತಿದ್ದವು.

ರಂಗಮಾವಂಗೂ ಈ ಸಂಗತಿಗೊ ಸರೀ ನೆಂಪಿಲ್ಲೆ; ಅಪ್ಪೋ ಅಲ್ಲದೋ ಹೇಳಿ ರಜ ರಜ ನೆಂಪು ಕಾಂಬದಷ್ಟೆ.
ಅದು ಕ್ಷಯ ಸಂವತ್ಸರ ಅಲ್ಲದ್ದರೂ, ಲೋಕಕ್ಕೆ ಭಾರೀ ಕಷ್ಟ ಆಗಿತ್ತಾಡ.

~
ಈಗ ಈ ಒರಿಶವೂ ಬೈಲಿಲಿ ಬೆದುರು ಪೂರ ಕಟ್ಟೆ ಹೋಯಿದು. ಪುನಾ ಹೂಗು ಬಿಟ್ಟಿದು; ಪುನಾ ಅಕ್ಕಿ ಆವುತ್ತು.
ರಂಗಮಾವ ಒರಿಶ ಲೆಕ್ಕ ಮಾಡಿ ಹೇಳಿದವು – ಈ ಸರ್ತಿ ಐವತ್ತೈದು ಒರಿಶಕ್ಕೇ ಬೆದುರು ಕಟ್ಟೆ ಹೋಯಿದು – ಹೇದು.
ಅಂಬಗ ಅರುವತ್ತೊರಿಶ? ಸಂವತ್ಸರ? ಕ್ಷಯ ಸಂವತ್ಸರ ಅಲ್ಲದ್ದರೂ ಕಟ್ಟೆ ಹೋಯಿದು. ಎಂತಗೆ?
– ಉತ್ತರ ಹೇಳುಲೆ ಕಾಂಬು ಅಜ್ಜಿ ಇಲ್ಲೆ, ಕಾಂಬು ಅಜ್ಜಿ ಇದ್ದಿದ್ದರೂ ಉತ್ತರ ಹೇಳುಲೆ ಎಡಿತ್ತಿತಿಲ್ಲೆ.
~

ಲೋಕದ ತಾಪಮಾನ ಏರಿದ ಕಾರಣ “ಬೇಗ” ಕಟ್ಟೆ ಹೋದ್ದದೋ ಏನೋ – ಹೇಳಿದವು ಮಾಷ್ಟ್ರುಮಾವ.
ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ನೋಡಿರೆ, ಚಳಿಪ್ರದೇಶಂದ ಸೆಕೆ ಪ್ರದೇಶಲ್ಲಿ “ಬೇಗ” ಹೂಗು-ಹಣ್ಣು ಆವುತ್ತಾಡ.
ಪ್ರಾಣಿಗಳೂ ಹಾಂಗೇ, ಮನುಷ್ಯರೂ ಹಾಂಗೇ – ಸೆಕೆ ಪ್ರದೇಶಲ್ಲಿ ಬೇಗ ಬೆಳೆತ್ತವಡ.
ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಚಳಿಯ ಯುರೋಪಿನವರಿಂದ ಸಮಭಾಜಕದ ಹತ್ತರೆ ಇಪ್ಪ ಆಪ್ರಿಕದ ಮಕ್ಕೊ ಬೇಗ “ದೊಡ್ಡ” ಆವುತ್ತವಡ.

ಇದೇ ಕಾರಣಂದ ನೋಡಿರೆ – ಲೋಕದ ತಾಪಮಾನ ಹೆಚ್ಚಾಗಿಂಡಿದ್ದಿದಾ.
ಕಳುದ ತಲೆಮಾರು ಒರೆಂಗೂ ಅರುವತ್ತೊರಿಶಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟೆ ಹೋಗಿಂಡಿದ್ದ ಬೆದುರು ಈ ಸರ್ತಿ ಐವತ್ತು – ಐವತ್ತೈದೇ ಒರಿಶಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟೆ ಹೋತು!
ಪ್ರತಿ ಆವರ್ತನವೂ ಹೀಂಗೇ ಏರುಪೇರು ಆಗಿ ಆಗಿ – ಕ್ಷಯ ಸಂವತ್ಸರಂದ ಹಿಂದೆ ಹಿಂದೆ ಬಂದದಾಯಿಕ್ಕು – ಹೇಳ್ತದು ಮಾಷ್ಟ್ರುಮಾವನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
ಪೂರ್ತಿ ಇದೇ ಕಾರಣ ಹೇಳುಲೆಡಿಯ; ಆದರೆ ಇದುದೇ ಒಂದು ಕಾರಣ ಆಯಿಕ್ಕು.

~

ಕಳುದ ಸರ್ತಿ ಕಟ್ಟೆ ಹೋಪಗ ಇದ್ದಿದ್ದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ಥಿತಿ ಈಗ ತುಂಬ ಬದಲಾವಣೆ ಆಯಿದಡ.
ಐವತ್ತು-ಐವತ್ತೈದೊರಿಶ ಹಿಂದೆ – ಕಳುದ ಸರ್ತಿ ಕಟ್ಟೆ ಹೋಗಿಪ್ಪಾಗ ಎಲ್ಲೋರಿಂಗೂ ಬಂಙವೇ.
ಓ ಆ ಮಾರ್ಗದ ಕರೆ ಮಾಪುಳೆತ್ತಿಗೊ ಪೂರ ಬೆದುರ ಪುಂಡೆಲು ಹುಡ್ಕಿಗೊಂಡು ಹೋಗಿಂಡಿತ್ತ ದೃಶ್ಯ ಕಂಡುಗೊಂಡಿತ್ತಾಡ.
ಊರಿನ ಎಲ್ಲ ಕೃಷಿಕರೂ ಒಂದೊಂದು ಪುಂಡೆಲಿನ ಬುಡಕ್ಕೆ ಸಗಣ ಬಳುಗಿ ಮಡುಗ್ಗಡ. ದಿನಾ ಹೋಗಿ ಸಿಕ್ಕಿದ ಬತ್ತವ ತಂದು,
ಮೆರುದು ಅಕ್ಕಿ ಮಾಡಿ ಉಂಗು.
ಅಷ್ಟಾರೂ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬುಸುತ್ತ ಏರ್ಪಾಡು; ಪಾಪ!

ಆದರೆ, ಈ ಸರ್ತಿ ಕಟ್ಟೆ ಹೋದ್ದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೂ ಬತ್ತವ ಮುಟ್ಳೆ ಹೋಯಿದವಿಲ್ಲೆ; ಒಬ್ಬನೇ ಒಬ್ಬ ಮೆರುದ್ದವಿಲ್ಲೆ, ಒಬ್ಬನೂ ಅದರ ಉಂಡಿದವಿಲ್ಲೆ ಇದಾ! ಅಂತಾ ಬಂಙದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಆರಿಂಗೂ ಇಲ್ಲೆ. ಅರುವತ್ತೊರಿಶಲ್ಲಿ ಸಮಾಜ ಎಷ್ಟು ಬದಲಿತ್ತಪ್ಪೋ!
ಒಳ್ಳೆ ರೀತಿಲೇ ಬದಲಾವಣೆ ಆದ್ಸು – ಹೇಳ್ತದು ರಂಗಮಾವನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
~

ಹಾಂ, ಓ ಮೊನ್ನೆ ಕೊರಗ್ಗು ಸಿಕ್ಕಿಪ್ಪಗ ಕೇಳಿದೆ, ಬೆದುರ ಬತ್ತವ ಮೆರುದು ಅಕ್ಕಿ ಮಾಡಿದೆಯೋ – ಹೇಳಿ!
ಏಯ್, ಎಲ್ಲಿಂದ, ಅದಕ್ಕೆ ಷ್ಟೋರಿಲಿ ಈಚ ಅಕ್ಕಿ ಸಿಕ್ಕುತ್ತು ಬೇಕಾದಷ್ಟು.
ಅದೂ ಅಲ್ಲದ್ದೆ – ಬೆದುರ ಬತ್ತವ ಉಂಬ ಮೊದಲು ಒಂದರಿ ಮೀನು-ಕುಡು ಬೆಂದಿ ಮಾಡಿ “ಬಳಸ್ಸುನೆ” ಹೇಳಿ ಮಾಡೇಕಡ.
ಎಂತದೇ “ಹೊಸ ಫಲ” ಆದರೂ – ಅದರ ಪಿತೃಗೊಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟೇ ತಿಂಗಷ್ಟೆ ಇದಾ!
ಅದೆಲ್ಲ ಅಂತೇ ಕರ್ಚಿನ ಬಾಬ್ತು, ಅದರ ಬದಲು ಗಡಂಗಿಂಗಾದರೂ ಹೋಪಲಾಗದೋ ಕಂಡತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ. ಹಾಂಗಾಗಿ ಈ ಸರ್ತಿ ಕೊರಗ್ಗುದೇ ತೆಗದ್ದಿಲ್ಲೆ.

~

ಒಂದರಿ ಹೂಗು ಹೋದ ಪುಂಡೆಲು ಅಲ್ಲಿಗೇ ಒಣಗಿ ಸಾವದಡ; ಬತ್ತ, ರಾಗಿ, ಕಬ್ಬು – ಇತರ ಹುಲ್ಲುಗಳ ಹಾಂಗೇ. ಬೆದುರು ಹೇದರೆ ಹುಲ್ಲೇ; ರಜ ದೊಡ್ಡ ಜಾತಿದು. ಅಷ್ಟೇ ಇದಾ.
ಮತ್ತೆ ಅದರ ಬಿತ್ತು ಹುಟ್ಟಿಯೇ ಆಯೇಕಷ್ಟೆ ಅಡ.
ಹಾಂಗಾಗಿ, ಒಂದರಿ ಇದ್ದ ಪುಂಡೆಲು ಅರುವತ್ತೊರಿಶಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿರ್ನಾಮ ಆವುತ್ತು; ಮತ್ತೆ ಹೊಸ ಜಾಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಪುಂಡೆಲು ಬೆಳೆತ್ತು. ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೇ ಬೆದುರು ತನ್ನ ವಾಸಸ್ಥಾನವ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬದಲುಸೆಂಬ ವೆವಸ್ತೆ ಇದು!
~

ನಮ್ಮ ಊರಿನ ಹುಲ್ಲುಗಳ ಪೈಕಿ ಎತ್ತರವೂ, ದೀರ್ಘವೂ, ದೊಡ್ಡವೂ, ಗಟ್ಟಿಯೂ ಆದ ಬೆದುರು ಈ ಒರಿಶ ಕಟ್ಟೆ ಹೋವುತ್ತಾ ಇದ್ದು.
ಅನೇಕ ಗೆಡು-ಮರ-ಬಳ್ಳಿ-ಹಕ್ಕಿ-ಪ್ರಾಣಿಗೊಕ್ಕೆ ಆಸರೆ ಆದ ಈ ಬೆದುರು ಈ ಒರಿಶ ಕಟ್ಟೆ ಹೋಗಿ ಸಾವಲಾಯಿದು.
ಮನುಷ್ಯನ ಜೀವನಲ್ಲಿಯೂ ಹಲವು ದಿಕ್ಕೆ ಹಲವು ರೀತಿಲಿ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬತ್ತು.
ಬೆದುರಿನ ಬಾಲ್ಯಾವಸ್ಥೆಲಿ “ಕಣಿಲೆ” ಆಗಿ ಬೆಂದಿಗೆ ಉಪಯೋಗಿಸುದರಿಂದ ಹಿಡುದು, ಬೆಳಕ್ಕಟೆ ಬೆದುರು ಕೇರ್ಪು / ಅಡ್ಡ  ಆಗಿ ಉಪಯೋಗ ಆವುತ್ತು. ಮನೆ ಕಟ್ಳೆ ಕಲ್ತಪ್ಪಗ ಸುರೂವಿಂಗೆ ಗಟ್ಟಿಯ ಕೋಲು ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಇದೇ ಬೆದುರು ಇದಾ.
ಲೂಟಿಮಕ್ಕೊಗೆ ಬಡಿಯಲೆ “ಕೋಲು”ಆಗಿ, ಬೈರಂಗೊಕ್ಕೆ ಹೆಡಗೆ ಮಾಡ್ಳೆ ಚೋಲಿಆಗಿ, ಬಟ್ಯಂಗೆ ಬೇಲಿಗೆ ಮಡುಗಲೆ ಮುಳ್ಳಾಗಿ, ಕಲಾವಿದರಿಂಗೆ ಕೊಳಲು ಆಗಿ, ತೊಂಡು ದೇಹಂಗೊಕ್ಕೆ ಆಧಾರದ “ದಂಟು ಕೋಲು” ಆಗಿ, ಮನುಷ್ಯನ ಅಕೇರಿಯಾಣ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಚಟ್ಟ ಆಗಿ – ಅನೇಕ ರೀತಿಲಿ ಬೆದುರು ಉಪಯೋಗ ಆವುತ್ತು.

ಅಂತಾ ಬೆದುರು ಈ ಒರಿಶ ಸಾಯ್ತಾ ಇದ್ದು.
ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣೆದುರೇ, ನಮ್ಮ ಸಣ್ಣ ಪ್ರಾಯಂದಲೇ ಇದ್ದ, ಬೆಳದ, ಬೃಹದಾಕಾರದ “ಬೆದುರು ಪುಂಡೆಲುಗೊ” ಈ ಒರಿಶ ಅಕೇರಿ.
ಬಪ್ಪ ಮಳೆಗಾಲ ಕಳುದು ನೋಡಿರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸತ್ತಿರ್ತು. ಮತ್ತೆ ಮುದದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿ ಬರೇಕಟ್ಟೆ.

~

ಈ ಸರ್ತಿಯಾಣ ರಜೆಲಿ ಜಾಣ ಭಾಮಿನಿಯ ಗುರ್ತಮಾಡಿಗೊಂಡದು ನಿಂಗೊಗೆ ಅರಡಿಗನ್ನೇ?
ಬೆಂಗುಳೂರು, ಕೊಡೆಯಾಲ ಹೇದು ತಿರುಗುವಗಳೇ ರಜರಜ ಗುರ್ತ ಆಗಿದ್ದರೂ – ಕಾನಾವು ಉಪ್ನಾನಕ್ಕಪ್ಪಗ ಸರೀ ಗುರ್ತ ಆಗಿದ್ದತ್ತು. 😉
ಈಗ ಎಂತ ಮಾತಾಡ್ತರೂ, ಎಂತ ಹೇಳ್ತರೂ – ಕೇಳ್ತರೂ ಎಲ್ಲ ಭಾಮಿನಿಲೇ ಮಾತಾಡುದಡ.
ಮನೆಲಿ ಮೂರು-ನಾಕು ತಾಳ ಹಾಕಿಹಾಕಿ ಮೂರು ಬಟ್ಳುದೇ, ನಾಕು ಗಿಣ್ಣಾಲುದೇ ಞಗ್ಗಿದ್ದಡ; ಸುಮಾರು ಚಮ್ಚ ಕಾಣೆ ಆಯಿದಡ.
“ಸಾಕು ನಿನ್ನ ಪದ್ಯ, ಒಂದಾರಿ ನಿಲ್ಲುಸು” – ಹೇದು ಅಮ್ಮ ಪರಂಚಿರೂ ನಿಂದಿದಿಲ್ಲೇಡ!
ಅಮ್ಮ ಪರಂಚಿರೂ ನಿಲ್ಲುಸದ್ದೆ ಇರೇಕಾರೆ ಇವಂಗೆ ಅದೆಷ್ಟು ಧೈರ್ಯ ಇರೇಕು ಹೇದು ಜಾಣನ ಅಪ್ಪ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಮಾಡಿಗೊಂಡಿದ್ದಿದ್ದವಾಡ; ಕೇಚಣ್ಣ ಹೇಳಿತ್ತಿದ್ದ°.
ಅದಿರಳಿ.
ಮೊನ್ನೆ ಮೂಡುಬಿದ್ರೆಯ ದಾರಿಯ ವರ್ಣನೆ ಮಾಡುವಗ ಜಾಣನೇ ಭಾಮಿನಿಲಿ ಹೀಂಗೆ ಹೇಳಿದ:
ಬಿದರೆ ದಾರಿಲಿ ಬೆದುರ ಹೂಗುಗೊ ಚೆದುರಿ ಬಿದ್ದಿತ್ತು

ಬಾಕಿ ಆದ ಐದು ಗೆರೆಗೊ ಒಪ್ಪಣ್ಣಂಗೆ ಮರದ್ದು; ಮುಳಿಯಭಾವಂಗೆ ಗೊಂತಿಕ್ಕೋ ಏನೋ!

~

ಒಂದೊಪ್ಪ: ವಾತಾವರಣದ ಬೆಶಿ ಏರಿ ಸಮತೋಲನ ಕೆಟ್ಟು ಹೋತು; ಬೆದುರು ಬೇಗ ಕಟ್ಟೆ ಹೋತು.  .

ಒಪ್ಪಣ್ಣ

   

You may also like...

77 Responses

  1. ಒಪ್ಪಣ್ಣಾ…….ಭಾರೀ ಲಾಯ್ಕ ಆಯ್ದನ್ನೆ….ಅಪರೂಪದ ವಿಷಯ ಸೂಪರ್ ಆಗಿ ಬರದ್ದಿ….

    • ಪುಟ್ಟಕ್ಕಾ,
      ಪಟ ಕಪ್ಪು ಕಪ್ಪು ಇದ್ದನ್ನೇ? ಎಂತಾತು?
      ಇದಿನ್ನು ಬೆಳಿ ಆಯೇಕಾರೆ – ಕಾನಾವಿನ ದೊಡ್ಡ ಕೆರೆಯ ತುಂಬ ನೀರೇ ಬೇಕಕ್ಕೋ – ಹೇದು!! ಅಲ್ದೋ?
      ಅದಿರಳಿ,
      ಒಪ್ಪ ಒಪ್ಪಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಂಗೊ.!

  2. ರಘು ಮುಳಿಯ says:

    ಪದವಿಪೂರ್ವದ ಶಾಲೆ ಸೇರಲೆ
    ಪದವುಗಳ ಹತ್ತಿಳಿದು ಜಾಣನು
    ಪದವ ಗುಣುಗುಣಿಸುತ್ತ ಚೀಲವ ಹಿಡುದು ನೆಡವಗಳೇ |
    ಎದುರು ದಾರಿಯ ಕರೆಲಿ ಗಾಳಿಗೆ
    ಅದುರಿ ಹೋತಡ ಮರದ ಗೆಲ್ಲುಗೊ
    ಬಿದರೆ ದಾರಿಲಿ ಬೆದುರ ಹೂಗುಗೊ ಚೆದುರಿ ಬಿದ್ದಿತ್ತು||

  3. ಬೊಳುಂಬು ಗೋಪಾಲ says:

    ಮದುವೆ ದಿಬ್ಬಣ ಎದುರುಗೊಂಬಗ
    ಎದುರು ನಿಂದಾ ಮಕ್ಕೊ ಎಲ್ಲೊರು
    ಹೊದಳ ಕೈಲಿಯೆ ಹಿಡುದು ರಭಸಕೆ ಮೇಲೆ ಹಾರುಸುಗು ।
    ಮದಲೆ ಸಗಣವ ಬಳುದ ನೆಲದೀ
    ಮುದುರಿ ಬಿದ್ದಾ ಹೊದಳ ತೆರದೀ
    ಬಿದರೆ ದಾರಿಲಿ ಬೆದುರ ಹೂಗುಗೊ ಚದುರಿ ಬಿದ್ದಿತ್ತು ॥

  4. ತೆಕ್ಕುಂಜ ಕುಮಾರ ಮಾವ° says:

    {ಮುದುರಿ ಬಿದ್ದಾ ಹೊದಳ ತೆರದೀ
    ಬಿದರೆ ದಾರಿಲಿ ಬೆದುರ ಹೂಗುಗೊ ಚದುರಿ ಬಿದ್ದಿತ್ತು }
    ಒಳ್ಳೆ ಪರಿಹಾರ.

    • ಬೊಳುಂಬು ಗೋಪಾಲ says:

      ಮುಳಿಯ ಭಾವ, ಪ್ರೀತಿ ಮಡಗಿ ಆನು ಬರದ ಪದ್ಯವ ರಜಾ ಚೆಂದ ಮಾಡಿದ್ದ. ಧನ್ಯವಾದಂಗೊ. ಅದು ಹೀಂಗಿದ್ದು.

      ಮದುವೆ ದಿಬ್ಬಣ ಎದುರುಗೊಂಬಗ
      ಎದುರು ನಿಂದಾ ಮನೆಯವೆಲ್ಲವು
      ಹೊದಳ ಕೈಯಲಿ ಹಿಡುದು ರಭಸಕೆ ಮೇಲೆ ಹಾರುಸುಗು ।
      ಮದಲೆ ಸಗಣವ ಬಳುದ ಜಾಲಿಲಿ
      ಮುದುರಿ ಬಿದ್ದಾ ಹೊದಳ ಹಾ೦ಗೆಯೆ
      ಬಿದರೆ ದಾರಿಲಿ ಬೆದುರ ಹೂಗುಗೊ ಚದುರಿ ಬಿದ್ದಿತ್ತು ॥

      • ಅದಾ,
        ಮಕ್ಕೊ ಹಾರುದು ಕಂಡು ಬೊಳುಂಬು ಮಾವಂಗೂ ಊಕು ಬಂದದೂ… 🙂

        ಲಾಯಿಕಾಯಿದು ಪೂರಣ.
        ಮದುಮ್ಮಾಯ ದಿಬ್ಬಣ ಎದುರುಗೊಂಬ ಸನ್ನಿವೇಶವ ಉಪಮೆ ತೆಕ್ಕೊಂಡದು ಗಮ್ಮತ್ತಾಯಿದು.

        ಮುಳಿಯ ಭಾವನ ಸಲಹೆಯೂ ಸೇರಿ ಅಪ್ಪಗ ಸರೀ ಆತಿದಾ 🙂

  5. rkekkar says:

    ಸದರಿ ತೀರಿತ್ತಾಯುವೆಂಬುತ
    ಮುದುರಿ ರೋದನದೆಡೆಗೆ ಜಾರದೆ
    ಮುದದ ಹೂಂಗಳ ಬಿರಿದು ನಗೆಯಾ ಹೊನಲ ಹರಡಿತ್ತು |
    ಕದಿರ ಬೆಡಗಲೆ ತಾಯ ಸೇರಿದ
    ಮಧುರ ಸಾರ್ಥಕ ಬಾಳ ಸಾರುತ
    ಬಿದರೆ ದಾರಿಲಿ ಬೆದುರ ಹೂಗುಗೊ ಚದುರಿ ಬಿದ್ದಿತ್ತು ||

    • ರಘು ಮುಳಿಯ says:

      ತೂಕದ ಮಾತುಗೊ.ಪ್ರಬುದ್ಧ ಸಾಹಿತ್ಯ.ಅಭಿನ೦ದನೆಗೊ ಕೆಕ್ಕಾರು ಭಾವ.
      ಧನಾತ್ಮಕ ಚಿ೦ತನೆಯ ಬೆಳೆಶಿಗೊ೦ಬಲೆ ಬೆದುರಿ೦ದ ಒಳ್ಳೆ ಉದಾಹರಣೆ ಇಲ್ಲೆ..

    • ತೆಕ್ಕುಂಜ ಕುಮಾರ ಮಾವ° says:

      ನಮಸ್ಕಾರ ಕೆಕ್ಕಾರು ಭಾವಂಗೆ,

      ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನದ ಎದುರು ನಮ್ಮದೆಲ್ಲ ಬಾಲಿಶ. ನಿಂಗಳ ಕೈಂದ ಕಲ್ತದರ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಯೊಗ ಮಾಡುದು.
      ಧನ್ಯವಾದ.

      • ಕೆಕ್ಕಾರು ರಾಮಚಂದ್ರಣ್ಣಂಗೆ ಬೈಲಿಂಗೆ “ಅಧಿಕೃತ” ಸ್ವಾಗತಮ್ 🙂

        “ಪದ್ಯಪಾನ”ಲ್ಲಿ ನಿಂಗೊ ಮಾಡ್ತಾ ಇಪ್ಪ ಸಾಹಿತ್ಯಸೇವೆಯ ಎಂಗೊ ಎಲ್ಲೋರುದೇ ಗುರುತಿಸಿದ್ದೆಯೊ°, ಗೌರವಿಸುತ್ತೆಯೊ°.
        ಬೈಲಿಂಗೆ ಬಂದು ಇಲ್ಲಿಯೂ ಭಾಮಿನಿಯ ಕಂಪು ಕೊಟ್ಟದು ಕುಶೀ ಆತು.

        ಒಳ್ಳೆ ಭಾಶಾ ಶೈಲಿ. ನಮ್ಮ ಭಾಶೆಲೇ ಬರದರೆ ಇನ್ನೂ ಸಂತೋಷ 🙂
        ನಮಸ್ಕಾರ.

  6. ಒಪ್ಪಣ್ಣಾ..,

    ಜೀವನ ಚಕ್ರ ತಿರುಗುತ್ತದರ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರ್ಸಿಗೊಂಡೇ ಬೆದುರಿನ ಕತೆಯ ತೆಕ್ಕೊಂಡು ಹೋದ ರೀತಿ ತುಂಬಾ ಚೆಂದ ಆಯಿದು.
    ಬೆದುರು ಹುಟ್ಟಿದಲ್ಲಿಂದ ಸಾಯುವಲ್ಲಿವರೆಗೂ ಅದರ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಪ್ರತಿ ಹಂತಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲಾ ಜಾತಿಯ, ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಯದ ಜನಂಗೋಕ್ಕೆ ಉಪಕಾರಕ್ಕೆ ಬಪ್ಪಂಥಾದ್ದು. ಅದರ ಪೂರ್ಣಾಯುಷ್ಯಲ್ಲಿ ಅದು ಸರ್ವೋಪಯೋಗಿ ಆಗಿ ತನ್ನ ಜೀವನದ ಸಾರ್ಥಕತೆಯ ಕಾಣುತ್ತು ಅಲ್ಲದಾ? ಮನುಷ್ಯರಿಂಗೆ ಮಾಂತ್ರ ಅಲ್ಲದ್ದೆ ಪ್ರಾಣಿಗೊಕ್ಕೂ ಕೂಡಾ ಬೆದುರು ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿಯೇ ಅಲ್ಲದಾ? ತೋಡು, ಹೊಳೆ ಕರೆಲಿಪ್ಪ ಬೆದುರ ಪುಂಡೇಲಿಂದಾಗಿ ಭೂಮಿಯೂ ಒಳುದ್ದು ಅಲ್ಲದಾ? ಇಲ್ಲದ್ದರೆ ಪ್ರತಿ ಮಳೆಗಾಲಲ್ಲಿ ನೀರ ಹರಿವಿನ ರಭಸಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟೋ ಜಾಗೆಗೋ ರಜ್ಜ ರಜ್ಜವೇ ಹೊಳೆ ಪಾಲಪ್ಪದಿದ್ದು.

    ಒಪ್ಪಣ್ಣ,
    ಬಹಳ ಹಿಂದಿಂದಲೂ ಕ್ಷಯ ಸಂವತ್ಸರಕ್ಕೇ ಕಟ್ಟೆ ಹೋಯ್ಕೊಂಡಿದ್ದ ಬೆದುರು ಈಗ ನಂದನವನದ ಹಾಂಗೆ ಇರೆಕ್ಕಾದ ನಂದನ ಸಂವತ್ಸರಲ್ಲಿಯೇ ಕಟ್ಟೆ ಹೋಯಿದು ಹೇಳಿದರೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಹಾಂಗೆ ಪ್ರಕೃತಿಲಿಯೂ ಅಂಬೇರ್ಪು ಬಂತೋ ಹೇಳಿ ಆವುತ್ತಿಲ್ಲೆಯಾ? ಅಥವಾ, ನಾವು ಕಾಲಂದ ಮುಂದೆ ಓಡುತ್ತಾ ಇದ್ದು ಹೇಳುದರ ಸೂಚನೆಯೋ? ಪ್ರಕೃತಿಯ ಎಚ್ಚರಿಗೆಯ ಗಂಟೆ ಇದಾದರೆ ನಾವು ಒಂದರಿ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡೆಕ್ಕು ಅಲ್ಲದಾ?

    ಮೂಡಬಿದರೆಗೆ ಹೋದ ನಮ್ಮ ಬೈಲಿನ ಜಾಣ ಮಾಣಿ ಶಾಲೆಲಿ ಕಲ್ತು ಇನ್ನೂ ಉಶಾರಾಗಿ ಬರಲಿ..
    ಅವನ ಇನ್ನುದೇ ಭಾಮಿನಿಗಳ ರಚನೆ ಮಾಡಲಿ..
    ಬೆದುರಿನ ಇನ್ನಾಣ ಸಂತತಿ ಚಿಗುರಿ ಭೂಮಿಯ ಹಸುರು ಮಾಡಿ, ಜನಂಗಳ ಬದುಕ್ಕಿಂಗೆ ಉಸಿರು ಕೊಟ್ಟು ಇನ್ನೊಂದು ಸಂವತ್ಸರ ಚಕ್ರ ತಿರುಗುವಾಗ ಲೋಕದ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಂಗೋಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ ಆಗಲಿ ಹೇಳ್ತ ಹಾರಯಿಕೆ.

    • ಶ್ರೀಅಕ್ಕಾ,
      ಚೆಂದದ ಒಪ್ಪಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಂಗೊ.

      ಕ್ಷಯಕ್ಕೆ ಬರೆಕ್ಕಾದ ಸಂದರ್ಭ ನಂದನಕ್ಕೇ ಎತ್ತಿದ್ದಕ್ಕೆ ನಿಂಗೊ ಬರದ ಕಾಳಜಿ ಕೊಶೀ ಆತು.

      ಸಾರಡಿತೋಡಕರೆಲಿ ಬೆದುರು ಇಲ್ಲದ್ದರೆ ತೋಡನೀರು ಮನೆಜಾಲಿಂಗೇ ಬತ್ತಿತು – ಹೇದು ರಂಗಮಾವ ಗಾಬೆರಿ ಮಾಡ್ತವು 🙂

  7. ಬೆಟ್ಟುಕಜೆ ಮಾಣಿ says:

    ಎಂತದೇ ಆಗಲಿ ಒಪ್ಪಣ್ಣನ ಈ ಶುಧ್ಧಿಂದಾಗಿ ಬೈಲಿಲಿ ಸುಮಾರು ಜನರ ಪ್ರತಿಭೆ(ಭಾಮಿನೀ) ಹೆರ ಬಂದತ್ತು..ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಒಂದು ರೈಸುತ್ತಾ ಇದ್ದು…

Leave a Reply

 ಕನ್ನಡ - ಇಂಗ್ಳೀಶ್ ಬದಲುಸೆಕ್ಕಾರೆ ಈ ಸುಚ್ಚು ಒತ್ತಿ | Ctrl+G to toggle between Kannada - English

Your email address will not be published. Required fields are marked *