ಬೊಡ್ಡಜ್ಜನ ಗವುಜಿ ಕಂಡಿಕ್ಕಿಯೇ ದೊಡ್ಡಜ್ಜ° ಹೋದವು! :-(

September 21, 2012 ರ 12:00 amಗೆ ನಮ್ಮ ಬರದ್ದು, ಇದುವರೆಗೆ 34 ಒಪ್ಪಂಗೊ.

ಸಣ್ಣಸಂಕೊಲೆ(shortlink):

ಶುದ್ದಿಯ ಪ್ರಿಂಟು ಮಾಡ್ಳೆ ಇಲ್ಲಿ ಒತ್ತಿ ಶುದ್ದಿಯ ಪ್ರಿಂಟು ಮಾಡ್ಳೆ ಇಲ್ಲಿ ಒತ್ತಿ  

ಮನಸ್ಸಿಂಗೆ ಬೇಜಾರಾಗಿಪ್ಪಗ ಬೇಜಾರಪ್ಪಲೆ ಇದ್ದಿದ್ದ ಕಾರಣವೇ ಮನಸ್ಸಿಲಿ ತಿರುಗೆಂಡು ಇರ್ತು; ಮನುಷ್ಯಸಹಜ.
ಬೇಜಾರಾಗಿಪ್ಪಗ ಕೊಶಿಯ ಶುದ್ದಿಗಳೂ ನೆಂಪಾಗ; ಬೇಜಾರದ ಹುಳು ಮನಸ್ಸಿಲೇ ಕೊರದು ಕೊರದು ಮತ್ತೂ ಮತ್ತೂ ಬೇಜಾರಾಗಿ; ಉಸುಲು ಮರದ ಹಾಂಗಾಗಿ ಪಕ್ಕನೆ – ಉಫ್!
ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತು ಈ ಗುಂಗಿಲೇ ಇದ್ದು; ಒಂದರಿ ಸೂರ್ಯ ಕಂತಿ, ಪುನಾ ಎದ್ದು ಬಪ್ಪನ್ನಾರವೂ ಆ ಸೂತಕದ ಛಾಯೆ ಇದ್ದೇ ಇರ್ತು!
ಗೌರಿ ಅಮ್ಮನ ಹಬ್ಬ, ಚೌತಿಯ ಗೆಣಪ್ಪಣ್ಣನ ಹಬ್ಬದ ಕೊಶಿಯ ಎಡಕ್ಕಿಲಿಯೂ ಬೇಜಾರ ಎಂತರ?
ಬೈಲಿನ ಹೆರಿಯೋರೊಬ್ಬರ ಕಳಕ್ಕೊಂಡ ಬೇಜಾರ.
~
ನಮ್ಮ ಬೈಲು “ಪ್ರೀತಿಯ ಬೈಲು”.
ಇದರ್ಲಿ ದೂರ ಲೆಕ್ಕ ಇಲ್ಲೆ. ಪ್ರೀತಿ, ಆತ್ಮೀಯತೆ, ಪರಸ್ಪರಾಭಿಮಾನ ಮಾಂತ್ರ ಲೆಕ್ಕ.
ಹಾಂಗಾಗಿ ಒಂದರಿ ಬೈಲಿನೊಳಂಗೆ ಬಂದ ಎಲ್ಲೋರುದೇ – ಒಪ್ಪಣ್ಣನನ್ನೂ ಕೂಡಿ – ಎಲ್ಲೋರನ್ನೂ ಕೈಬೀಸಿ ದಿನಿಗೆಳ್ತವು.
ನೆರೆಕರೆಗೆ ಆರಾರು ಹೊಸ ನೆಂಟ್ರು ಬಂದರೆ ಹೇಂಗೆ ಎಲ್ಲೋರಿಂಗೂ ಕೊಶಿ ಆವುತ್ತೋ – ನೆರೆಕರೆಂದ ಒಬ್ಬನ ಕಳಕ್ಕೊಂಡ್ರೆ ಅಷ್ಟೇ ಬೇಜಾರಾವುತ್ತು ಹೇಳ್ತದು ಗೊಂತಿತ್ತು. ಹಾಂಗಾಗಿ ಬೈಲಿನೊಳ ಬಂದ ಒಬ್ಬನನ್ನೂ ಮತ್ತೆ ಬೈಲಿಂದ ಹೆರಡದ್ದ ಹಾಂಗೆ ಪ್ರೀತಿಲಿ ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕಿತ್ತಿದ್ದು ನಮ್ಮ ಬೈಲು.
ಆದರೆ, ಇಂದು ಬೈಲಿನೋರಿಂದಾಗಿ ಕಳಕ್ಕೊಂಡ ಸಂಗತಿ ಅಲ್ಲ; ಇದು ದೇವರಿಂದಾಗಿ ಕಳಕ್ಕೊಂಡದು!
ನೆರೆಕರೆಂದ ಒಬ್ಬ° ಹೆರಿಯೋರ ಕಳಕ್ಕೊಂಡ್ರೆ ಎಷ್ಟು ಬೇನೆ ಆವುತ್ತು ಹೇಳ್ತ ಸಂಗತಿ ಇಂದು ಸ್ಪಷ್ಟ ಆತು ಒಪ್ಪಣ್ಣಂಗೆ.
ಅಪ್ಪು; ನಮ್ಮ ನೆರೆಕರೆಯ “ದೊಡ್ಡಜ್ಜ°”, ದೊಡ್ಡಭಾವನ ಅಜ್ಜನ ಮನೆಯ ಯೆಜಮಾನ್ರು – ಚೌತಿಯ ದಿನ ದೇವರ ಗವುಜಿಯ ನೋಡಿಂಡು; ಮರದಿನ ಪಂಚಮಿಯ ಹೊತ್ತೋಪಗ ದೇವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯಲ್ಲಿ ಒಂದಾದವು.
~
ದೊಡ್ಡಜ್ಜಂಗೆ ಪ್ರಾಯ ಆದ್ಸು ಇಡೀ ಬೈಲಿಂಗೇ ಅರಡಿಗು.
ಆದರೆ ಅವರ ಸಾಮರ್ತಿಗೆ, ಅವರ ಚುರ್ಕುತನ, ಅವರ ಮಾತುಗಾರಿಕೆ ಕಂಡ ಎಂತೋನಿಂಗೂ “ಛೇ! ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಹೋಯೇಕಾತಿಲ್ಲೆನ್ನೆ” ಹೇದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅನುಸುಗು. ಆ ನಮುನೆ ಚುರ್ಕು!
ಅವಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು ನಲುವತ್ತೊರಿಶ ಆದ ಮತ್ತೆ ಅವರ ಮನಸ್ಸಿಂಗೆ ಪ್ರಾಯ ಅಪ್ಪದು ನಿಂದಿದು; ಬರೇ ದೇಹಕ್ಕೆ ಮಾಂತ್ರ ಪ್ರಾಯ ಆಗಿಂಡಿದ್ದತ್ತು – ಹೇದು ದೊಡ್ಡಭಾವ° ಒಂದೊಂದರಿ ಹೇಳಿಗೊಂಡಿದ್ದದು ಜೋರು ನೆಂಪಾವುತ್ತು ಈಗ ಒಪ್ಪಣ್ಣಂಗೆ.
~
ಹೆಚ್ಚು ಹಿಂದೆ ಬೇಡ – ಮನ್ನೆ, ಹತ್ತಿಪ್ಪತ್ತು ದಿನ ಹಿಂದೆ ನಮ್ಮ ಬೈಲಿನ “ಗುರುಭೇಟಿ”ಯ ದಿನ ಹೆರಿಸ್ಥಾನಲ್ಲಿ ಇದ್ದುಗೊಂಡು, ಪಾದಪೂಜೆಲಿ ಸ್ವತಃ ಅಭಿಷೇಕ, ಅರ್ಚನೆಗಳ ಮಾಡಿ ಗುರುಸೇವೆ ಮಾಡಿಂಡು, ಹೆರಿಸ್ಥಾನಲ್ಲಿದ್ದು ಹಲವು ಅನುಭವಂಗಳ ಹಂಚಿಗೊಂಡು, “ಆನು ಬೈಲಿನ ದೊಡ್ಡಜ್ಜ°” ಹೇದು ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಂಡು… ಹೋ! ಎಂತಾ ಜವ್ವನ!!
ಗುರುಭೇಟಿ ದೊಡ್ಡಜ್ಜಂಗೆ ಹೊಸತ್ತಲ್ಲ, ಗುರುಗೊಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡಜ್ಜನ ಹೊಸತ್ತಲ್ಲ.
ಒಂದು ತಲೆಮಾರಿನ ಕಾಲ ಅವರ ಊರಿನ ಗುರಿಕ್ಕಾರ್ತಿಗೆ ಮಾಡಿ ಗುರುಸೇವೆ ಮಾಡಿದ ಸೌಭಾಗ್ಯ ಅವರದ್ದಾಗಿತ್ತಲ್ಲದೋ – ಅದೂ ಅಲ್ಲದ್ದೆ ನಮ್ಮ ಗುರುಗೊ ಒಂದು ವಾರ ದೊಡ್ಡಜ್ಜನ ಮನೆಲೇ ಮೊಕ್ಕಾಂದೇ ಇತ್ತಿದ್ದವಾಡ.
ಹಾಂಗಾಗಿ – ದೊಡ್ಡಜ್ಜನ ಗುರುಸೇವೆ ಇಡೀ ಸೀಮೆಗೇ ಗೊಂತಿದ್ದದಾಗಿದ್ದತ್ತು!
ಅಂತಾ ದೊಡ್ಡಜ್ಜ° “ಆನು ಬೈಲಿನ ದೊಡ್ಡಜ್ಜ°” ಹೇದು ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಗೊಳೇಕಾರೆ ಬೈಲಿನ ಬಗ್ಗೆ ಎಷ್ಟು ಅಭಿಮಾನ ಇರೇಕು?
ಒಪ್ಪಣ್ಣನ ಕಂಡ ಕೂಡ್ಳೇ “ಯೇ ವೊಪ್ಪಣ್ಣೋ, ಇದಾ – ದೊಡ್ಡಜ್ಜ° ಇಲ್ಲಿದ್ದೇ” ಹೇಳುಗು ಪ್ರೀತಿಲಿ!
ದೊಡ್ಡಜ್ಜ° ಹೇಳ್ತ ಒಪ್ಪ ಹೆಸರಿನ ಅಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಲಿ ಅಪ್ಪಿ-ಒಪ್ಪಿತ್ತಿದ್ದವು ನಮ್ಮ ದೊಡ್ಡಜ್ಜ°!
ಹೀಂಗೀಂಗೆ, ಬೈಲಿನ ದೊಡ್ಡಜ್ಜ°… ಹೇಳುವಗ ಸ್ವತಃ ಗುರುಗೊಕ್ಕೇ ಬೇಜಾರಾಯಿದಾಡ! ಎಡಪ್ಪಾಡಿ ಭಾವ° ಈ..ಗ ಹೇಳಿದ°!
~
ಒಂದು ತಲೆಮಾರು ಹೇದರೆ ಸರಿಸುಮಾರು ಮೂವತ್ತು ಒರಿಶ ಅಡ.
ಆಯುಸ್ಸು ಅದರಿಂದ ಜಾಸ್ತಿ ಇದ್ದರೂ – ಕಾರ್ಬಾರಿನ ಸಮಯ ದೇಹಲ್ಲಿ ತ್ರಾಣ ಇಪ್ಪ ಕಾಲಾವಧಿ.
ಆದರೆ ಈ ದೊಡ್ಡಜ್ಜಂಗೆ ಸಮಪ್ರಾಯಲ್ಲೇ ಜೆಬಾದಾರಿ ಒಲುದು, ಕಳುದ ವಾರ ಒರೆಂಗೂ ಕಾರ್ಬಾರು ಮಾಡಿದವು.
ಅವಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಯ ಅಷ್ಟಾಗಿತ್ತೋ – ಎಲ್ಲೋರುದೇ ಕೇಳುಗು; ಎಪ್ಪತ್ತೊರಿಶ ಹೇದು ಗೊಂತಪ್ಪಗ.

ಕಾರ್ಬಾರುಗೊ ಎಂತೆಲ್ಲ?
ದೊಡ್ಡಜ್ಜನ ಕಾರ್ಯವೈಖರಿಯ ನಾವು ಅಂದೇ ಒಂದರಿ ಮಾತಾಡಿದ್ದತ್ತು – ಅವಧಾನದ ಶುದ್ದಿಲಿ. ಏಕಕಾಲಲ್ಲಿ ಹಲವು ವಿಷಯಂಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಲೆಕೊಡ್ತದು ಅವರ ಸಾಮರ್ತಿಗೆ ಹೇಳ್ತದು ಬೈಲಿನೋರಿಂಗೆ ಅಂದೇ ಗುರ್ತ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತಿದ್ದು. (http://oppanna.com/oppa/ashta-avadhaana-kashta)
ಅದೆಷ್ಟು ಸಮಧಾನ ಇದ್ದರೂ ಸಾಕಾಗ – ಅಷ್ಟು ಸಮದಾನಲ್ಲಿ ಹಲವು ವಿಷಯಂಗೊ ಅವರ ತಲೆಲಿಕ್ಕು.
ಮನೆಲಿ ಎಂತ ಆಯೇಕಾದ್ಸು; ತೋಟದ ಯೇವದೋ ಒಂದು ಕೆಲಸ ಎಲ್ಲಿಗೆತ್ತಿದ್ದು, ಮಠದ ಹೇಳಿಕೆ ಯೇವ ಮನಗೆ ಬಾಕಿದ್ದು, ಬಪ್ಪ ಜೆಂಬ್ರಕ್ಕೆ ಎಂತರ ಸೀವು ಮಾಡುಸೇಕು, ಊರ ದೇವಸ್ಥಾನಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲಿನದೀಪ ಎಷ್ಟು ಎತ್ತರ – ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಟ್ಟೊಟ್ಟಿಂಗೇ ನಿಭಾಯಿಸುವ ತಾಕತ್ತಿತ್ತು. ಅದರೊಟ್ಟಿಂಗೆ ಕನಿಷ್ಠ ಐನ್ನೂರು ಮನೆಯ ಪೋಷ್ಟು ಎಡ್ರಾಸು ಬಾಯಿಪಾಟ, ಅದರೊಟ್ಟಿಂಗೆ ನೂರಾರು ಪೋನ್ನಂಬ್ರಂಗೊ, ಓಪೀಸರಕ್ಕೊ, ಅವರ ಹೆಸರುಗೊ ಬಾಯಿಪಾಟ; ಅದರೊಟ್ಟಿಂಗೆ ಸಾವಿರಗಟ್ಳೆ ಜೆನರ ಹೆಸರು, ಅವರ ಸಮ್ಮಂದಂಗೊ, ಅವರ ನೆಂಟ್ರಮನೆಗೊ – ಎಲ್ಲವೂ ನಾಲಗೆ ಕೊಡಿಲಿ!

ಅದೆಂತ ದೊಡ್ಡ ಸಂಗತಿ ಹೇದು ನವಗೆ ಕಾಂಬಲೂ ಸಾಕು; ಆದರೆ – ಒಂದೆರಡು ದಿನ ಹಾಂಗೆ ಮಾಡಿರೆ ಸಾಲ; ಒಂದೆರಡು ಒರಿಶ ಹಾಂಗಲ್ಲ – ಬದಲಾಗಿ ಅವರ ಇಡೀ ತಲೆಮಾರು ಹೀಂಗಿತ್ತಿದ್ದವು ಹೇಳ್ತದು ಅವರ ಹೆರಿಮೆಯ ತೋರ್ಸುತ್ತು.

ಅಸೌಖ್ಯಲ್ಲಿ ಹಾಸಿಗೆಲೇ ಮನುಗಿಪ್ಪಗಳೂ – “ಮನೆಲಿ ಚೌತಿಯ ಏರ್ಪಾಡು ಆತೋ?”, ಕಾಯಿ ಸೊಲುದಾತೋ, ದನಗಳ ಅಡಿಯಂಗೆ ಸೊಪ್ಪು ಬಿಕ್ಕಿ ಆತೋ, ಜವ್ವನಿಗರಿಂಗೆ ಪುರುಸೊತ್ತಿದ್ದಲ್ಲದೋ – ದೇವಸ್ಥಾನಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯ ಆಯೇಕಾದ್ದರ ಮಾಡಿಗೊಂಡು ಬನ್ನಿ – ಇಂತಾದ್ದನ್ನೇ ತಲೆಲಿ ಮಡಿಕ್ಕೊಂಡು ಎಡೆಡೆಲಿ ಕೇಳಿಗೊಂಡಿತ್ತವಾಡ.
~
ಊರ ದೇವಸ್ಥಾನಂಗೊ ಆ ಊರಿನ ಭಕ್ತಿ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯ ತೋರ್ಸುತ್ತು ಹೇಳ್ತ ಸಂಗತಿಯ ನಾವು ಆಚ ವಾರ ಮಾತಾಡಿದ್ದು. ಪುತ್ತೂರು ದೇವಸ್ಥಾನದ ಜೀರ್ಣೋದ್ಧಾರ ಆವುತ್ತಾ ಇಪ್ಪಗ ಅದಕ್ಕೆ ಸಮ್ಮಂದಪಟ್ಟ ಹತ್ತು ಹಲವು ವಿಷಯಂಗೊ ನಮ್ಮ ಬೈಲಿಲಿ ಬಯಿಂದು. ಅಷ್ಟಪ್ಪಗ ಒಪ್ಪಣ್ಣಂಗೆ ಈ ವಿಷಯವೂ ನೆಂಪಾಯಿದು. ಅದೆಂತರ?

ದೊಡ್ಡಜ್ಜನ ಊರಿನ ದೇವಸ್ಥಾನ ರಜಾ ಹಡ್ಳು ಬಿದ್ದಾಂಗೆ ಆಗಿದ್ದತ್ತು. ದೇವರೇ ಇಲ್ಲೆ ಹೇಳ್ತ ಕಳ್ಳುಕುಡ್ಕಂಗಳ ಎಡಕ್ಕಿಲಿ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಎಂತ ಬೆಲೆ – ಕೇಳುಗು. ಆದರೆ ದೊಡ್ಡಜ್ಜ° ಹಾಂಗೆ ಕೇಳಿದೋರತ್ರೆ ಮಾತಾಡಿಗೊಂಡು ಹೊತ್ತು ಕಳದ್ದವಿಲ್ಲೆ. ಊರ ಕೆಲವು ಆಸಕ್ತ ತುಂಡು ಜೆವ್ವನಿಗರ ಸೇರ್ಸೆಂಡು, ಆ ದೇವಸ್ಥಾನವ ಚೆಂದಕೆ ಪುನಾ ಕಟ್ಟುಸಿ, ಸುತ್ತುಮುತ್ತ ಬೇಕುಬೇಕಾದ ಹಾಂಗೆ ವೆವಸ್ತೆಗಳ ಮಾಡುಸಿ..!
ಈಗ ಸರ್ವಾನುಸುಂದರವಾದ ಗುಡಿ, ಸಣ್ಣ ಅಂಗಣ, ಅದಕ್ಕೊಂದು ಕಲ್ಲಿನ ಗೋಡೆ – ಎಲ್ಲವೂ ಇದ್ದುಗೊಂಡ ದೊಡ್ಡಜ್ಜನದ್ದೇ ಹೆಸರಿನ ದೇವರು ನೆಮ್ಮದಿಲಿ ಕೂಪ ಹಾಂಗೆ ಮಾಡಿದ್ದವು!
ಆ ಊರಿಂಗೆ ಕರೆಂಟೇ ಇದ್ದತ್ತಿಲ್ಲೇಡ; ಈಗಲ್ಲ – ಚಿನ್ನಕ್ಕೆ ಪವನಿಂಗೆ ಒಂದು ಸಾವಿರ ಇಪ್ಪಾಗ!
ಅಂಬಗಳೇ ಊರ ಹತ್ತೈವತ್ತು ಮನೆಗಳ ಒಟ್ಟುಸೇರ್ಸಿ ಸಮಷ್ಟಿಲಿ ಕರೆಂಟು ವಯರು ಹಾಕುಸಿ ಮನೆಲಿ ಬೆಳಿಬೆಣಚ್ಚು ಕಾಂಬ ಹಾಂಗೆ ಮಾಡಿತ್ತಿದ್ದವಾಡ. ಈಗ ಆ ಊರಿನೋರು ಕರೆಂಟು ಸುಚ್ಚು ಹಾಕುಸುವಗ ದೊಡ್ಡಜ್ಜನ ಶ್ರಮವ ನೆಂಪು ಮಡಗುತ್ತವಾಡ.

ಕಾಂಞಂಗಾಡಿಲಿ ನಾಳ್ತಿಂಗೆ ಎಂತದೋ ಯಾಗ ಇದ್ದಾಡ.
ಅದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಗುರುಗಳ ಬರುಸಿ ಆ ಊರಿನೋರಿಂಗೂ ಗುರುಗಳ ಮಂತ್ರಾಕ್ಷತೆ ಎತ್ತುಸುತ್ತ ದೂರಾಲೋಚನೆ ದೊಡ್ಡಜ್ಜನ ಮನಸ್ಸಿಂಗೆ ಬಪ್ಪಲೆ ಸುರು ಅಪ್ಪದ್ದೇ, ಕೂಡ್ಳೇ ಗುರುಗೊಕ್ಕೆ ಅರಿಕೆ ಮಾಡಿಗೊಂಡಿದವಾಡ.
ಆದರೆ, ಆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಅಪ್ಪ ಮದಲೇ ದೊಡ್ಡಜ್ಜ° ದೂರ ಒಳುದವು!

ಇವೆಲ್ಲ ಉದಾಹರಣೆಗೊ ಅಷ್ಟೇ.
ಈ ನಮುನೆ ಹಲವಾರು ಕತೆಗೊ, ಘಟನೆಗೊ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣೆದುರೇ ಇದ್ದು. ಬೈಲಿನೋರ ಪೈಕಿ ಅವರ ಹತ್ತರಂದ ಕಂಡು ಗೊಂತಿಪ್ಪ ಹಲವು ಜೆನಕ್ಕೆ ತುಂಬ ಗೊಂತಿಕ್ಕು. ಒಪ್ಪಣ್ಣಂಗೂ ಕೆಲವು ಹೇಳಿದ್ದು ಕೇಳಿ ಗೊಂತಿತ್ತು. ಕೆಲವು ಅವರ ಬಾಯಿಂದಲೇ ಕೇಳಿ ಗೊಂತಿದ್ದತ್ತು.
~
ದೊಡ್ಡಜ್ಜನ ನೆರೆಕರೆ ಹೇದರೆ ನಾವು ಗ್ರೇಶಿದಷ್ಟು ಸುಲಭ ಇಲ್ಲೆ.
ಪೂರಾ ಕೆಂಪಣ್ಣಂಗಳ ರಾಜ್ಯ. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಎಳೆ ಜೆನಿವಾರ ಕಂಡ್ರೆ ಪೆಟ್ಟು ತಿನ್ನೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯೂ ಇಲ್ಲದ್ದಲ್ಲ.
ಹಾಂಗಿರ್ತಲ್ಲಿ ತಲೆಮಾರು ಇಡೀ ನಿಂದು, ಗುರುಸೇವೆ, ಧರ್ಮಸೇವೆ, ದೈವಸೇವೆ ಮಾಡಿಂಡು ಸ್ವಚ್ಛಂದ ಸನಾತನಿಯಾಗಿ ಬದ್ಕುದು ಹೇದರೆ ಅದೊಂದು ಸಾಧನೇ ಅಲ್ಲದೋ?
ಅರೆ ಬಾಚಿದ ಬೆಳಿತಲೆ, ಮೋರೆಗೊಂದು ಕುಂಕುಮ – ವಿಭೂತಿ; ಕಣ್ಣಿಂಗೊಂದು ಕನ್ನಡ್ಕ, ಬಾಯಿಲೊಂದು ಮುಗುಳು ನೆಗೆ; ಹೆಗಲಿಂಗೊಂದು ಜರಿ ಶಾಲು, ಸೊಂಟಕ್ಕೊಂದು ಬೆಳಿ ಒಸ್ತ್ರ – ಇಷ್ಟರ ಸರಳ ಉಡುಪಿಲಿ ಅವರ ವೆಗ್ತಿತ್ವ ಆತು!
ಮನೆಲಿದ್ದರೆ ಚೆಂಡಿಹರ್ಕು; ಹೆರ ಹೋವುತ್ತರೆ ಬೆಳಿಒಸ್ತ್ರ – ಉಡುಪು ಬದಲಕ್ಕು; ಆದರೆ ಮನಸ್ಸು ಬದಲಾಗ.

ಒಂದು ದಿನ ಎಂತಾತು ಅರಡಿಗೋ?
ಒಪ್ಪಣ್ಣ ಬೈಲಿಲೇ ನೆಡಕ್ಕೊಂಡು ದೊಡ್ಡಜ್ಜನ ಮನಗೆ ಎತ್ತಿ ಅಪ್ಪದ್ದೇ – ಯೇ ಒಪ್ಪಣ್ಣಾ, ಇದಾ – ತೋಟಕ್ಕೆ ಹೋಪೊ°, ಬಾ – ಹೇಳಿದವು.. ಮನೆಲಿ ಅಜ್ಜಿಯಕ್ಕೊ ಅತ್ತೆಕ್ಕೊ ಆಸರಿಂಗೆ ತಪ್ಪಲೂ ಪುರ್ಸೊತ್ತು ಕೊಡದ್ದೆ –ತೋಟಕ್ಕೆ ಬಲುಗಿಂಡು ಹೋದವು.
ಅಡಕ್ಕೆ ಸಲಕ್ಕೆ ದಂಟುಕುಟ್ಟಿಂಡು ಅವು ಹಳೆಕತೆಗೊ ಹೇಳಿಂಡು ಮುಂದೆ ಹೋಪಗ ಒಪ್ಪಣ್ಣಂಗೆ ಹೂಂಕುಟ್ಟುಸ್ಸರಲ್ಲಿ ನುಸಿಕಚ್ಚಿದ್ದೂ ನೆಂಪಿಲ್ಲೆ; ಪಿರ್ಕು ಕಚ್ಚಿದ್ದೂ ನೆಂಪಿಲ್ಲೆ!
~
ಅವರ ಬಾಲ್ಯಂದ ಹಿಡುದು ಬೆಳದ ವಾತಾವರಣ, ಕೆಲವು ಕಾರ್ಬಾರುಗಳ ಸನ್ನಿವೇಶಂಗೊ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಂದೊಂದರಿ ವಿವರ್ಸಿಗೊಂಡು ಹೋದ್ದದು ಈಗಳೋ ಕೆಮಿಲೇ ಕೇಳ್ತಾ ಇದ್ದು. ಸಣ್ಣ ಇಪ್ಪಾಗ ಬಂದ ಬಂಙಂಗೊ, ಆರ್ಥಿಕ ದುರ್ಬಲತೆಗಳ ಚಿತ್ರಣಂಗೊ ಕಣ್ಣಿಂಗೆ ಕಟ್ಟುತ್ತು; ಹಶುಕಟ್ಟಿ ದುಡುದ ದಿನಂಗಳ ವಿವರುಸುವಗ ನವಗೇ ಹಶು ಆಗಿಂಡಿತ್ತು!

ಅವರ ಶುದ್ದಿಗೊ, ಅವು ಹೇಳಿದ ಶುದ್ದಿಗೊ ಒಂದೊಂದೇ ಬೈಲಿಂಗೆ ಹೇಳೇಕು ಹೇದು ಗ್ರೇಶಿಂಡಿಪ್ಪಗಳೇ,
ಅವರ ಬೈಲಿಂಗೆ ಬಪ್ಪಲೆ ಮಾಡೇಕು ಗ್ರೇಶಿಂಡಿಪ್ಪಗಾಳೇ,
ಇನ್ನಾಣ ಸರ್ತಿ ಬೈಲಿನೋರು ಭೇಟಿಮಾಡಿಪ್ಪಾಗ ಅವರ ಕೈಂದ ನಾಕು ಮಾತಾಡ್ಸೇಕು ಹೇದು ಗ್ರೇಶಿಂಡಿಪ್ಪಗಾಳೇ,
ಅವರ ಅನುಭವವ ಬೈಲಿಲಿ ಹಂಚೆಕ್ಕು ಹೇದು ಗ್ರೇಶಿಂಡಿಪ್ಪಗಾಳೇ,
ಆರಿಂಗೂ ಕಾಯದ್ದೆ “ಎದ್ದಿಕ್ಕಿ ಹೋದ ಹಾಂಗೆ” ಹೋದವು.
~
ಆಯಿತ್ಯವಾರ ದೊಡ್ಡಜ್ಜಿಯನ್ನೂ ಕೂಡಿಂಡು ಉದಾಕೆ ನೆಡಕ್ಕೋಂಡು ಹತ್ತರಾಣ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ದೇವರ ಕಂಡಿಕ್ಕಿ ಬಂದವಡ. ಮನೆಗೆತ್ತಿ ಹೊತ್ತು ಕಂತುವಗಳೇ ಛಳಿಜ್ವರ ಸುರು ಆತಾಡ.
ಗುರ್ತದ ಡಾಗುಟ್ರಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಪಗ ಈಗಳೇ ಕೊಡೆಯಾದ ದೊಡ್ಡಾಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಹೋಯೇಕು ಹೇಳಿದವಡ.
ಅಲ್ಲಿ ಒಂದುಕೋಣೆಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಕೋಣೆಗೆ ಪಗರ್ಸೆಂಡಿದ್ದದರ್ಲೇ – ದೊಡ್ಡಜ್ಜಂಗೆ ಆರನ್ನೂ ಕಾವ ಮನಸ್ಸಿತ್ತಿಲ್ಲೆ ತೋರ್ತು.
ಆರ ಕೈಂದಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಸೇವೆ ತೆಕ್ಕೊಂಡಿದವಿಲ್ಲೆ, ಆರಿಂಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಬೇನೆ ಮಾಡುಸಿದ್ದವಿಲ್ಲೆ.
ಅವರ ಹೊತ್ತು ಬಪ್ಪಗ ಆರಿಂಗೂ ಹೇಳದ್ದೆ, ಎಲ್ಲೋರನ್ನೂ ಕಂಡು – ಸೀತ ಹೆರಟು ಹೋದವು.
~
ಅವು ಹೋಪಗಳೂ ಹಾಂಗೆ, ಬೊಡ್ಡಜ್ಜನ ಚೌತಿ ಗೌಜಿ ಕಳಿಶಿಂಡೇ ಹೋದವು.
ಮನೆಯ ಚೌತಿ ಆಚರಣೆ – ಹನ್ನೆರಡು ಕಾಯಿ ಗಣಹೋಮ – ಸಾಂಗವಾಗಿ ನೆಡದು;
ಅದರ ಪ್ರಸಾದ ಸ್ವೀಕಾರ ಮಾಡಿ, ಮನೆ ಎಲ್ಲೋರಿಂಗೂ ಊಟ ಆತೋ ಹೇದು ಎರಡೆರಡು ಸರ್ತಿ ವಿಚಾರ್ಸಿ;
ಮತ್ತೆಯೇ ಅವು ಮಾತಾಡದ್ದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋದ್ಸು.
ಅಲ್ಲಿಂದ ಮತ್ತೆ ಅರ್ಧ-ಒಂದು ದಿನದ ಸನ್ನಿವೇಶಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಮುಗಾತು.
ಅವು ಹೋದ ದಿನ ಋಷಿಪಂಚಮಿ, ಒಳ್ಳೆ ದಿನ ಆಡ; ಪಂಚಾಂಗ ನೋಡಿ ಜೋಯಿಶಪ್ಪಚ್ಚಿ ಹೇಳಿದವು. ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಪಗಳೂ ಒಳ್ಳೆ ದಿನ ನೋಡಿ ಹೆರಟವು!
~
ಒಳ್ಳೆ ಮನೆಗಾಗಿ, ಒಳ್ಳೆ ಮನಸ್ಸುಗೊಕ್ಕಾಗಿ, ಒಳ್ಳೆ ಧ್ಯೇಯಕ್ಕಾಗಿ ನಿತ್ಯವೂ ಹಾರೈಸಿಗೊಂಡಿದ್ದ ದೊಡ್ಡಜ್ಜ° ಇನ್ನಿಲ್ಲೆ ಹೇದರೆ ಮನಸ್ಸಿಂಗೆ ಬೇಜಾರಪ್ಪದು ಸಹಜವೇ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನತ್ತರೂ ಎದುರಾಣೋನ ಆಸಗ್ತಿ, ಆಶಯಂಗಳ ಕುರಿತಾಗಿಯೇ ಮಾತಾಡಿಗೊಂಡು, ಎಲ್ಲೋರಿಂಗೂ ಹತ್ತರೆ ಆಗಿಂಡಿತ್ತವು. ಕಾನಾವಣ್ಣನಿಂದ ಹಿಡುದು ದೊಡ್ಡಮಾವನ ಒರೆಂಗೆ ಎಲ್ಲೋರನ್ನೂ ಮಾತಾಡುಸುತ್ತ ಚಾಕಚಕ್ಯತೆ ಅವರ ಕೈಲಿದ್ದತ್ತು. ಮಾತಾಡದ್ದೇ ಕರೆಲಿ ಮನುಗಿಂಡಿಪ್ಪ ಬೋಚಬಾವನನ್ನೇ ಮಾತಾಡುಸಿದ್ದವು ಹೇದರೆ ನಿಂಗೊ ಅರ್ತ ಮಾಡಿಗೊಳ್ಳಿ..!!
ಒಪ್ಪಣ್ಣನ ಹತ್ತರೆ ಮಾತಾಡುವಗ ಬೈಲಿನೋರು ಎಂತ ಮಾಡ್ತವು? ಅವು ಎಂತ ಹೇಳಿದವು? ಇವರ ಕತೆ ಎಂತಾತು – ಹೇದು ಆಸಕ್ತಿಲಿ ಕೇಳಿಗೊಂಡಿತ್ತವು. ಬೈಲಿಂಗೆ ಅವ್ವೇ ಸ್ವತಃ ಶುದ್ದಿ ಹೇಳದ್ದರೂ – ಹತ್ತರಾಣೋರ ಮೂಲಕ ನಿತ್ಯವೂ ಬೈಲ ಸಂಪರ್ಕಲ್ಲಿ ಇತ್ತಿದ್ದವು.
ಅಂತಾ ದೊಡ್ಡಜ್ಜ°…?!
~
ಎಲ್ಲ ಕಳುದ ಮತ್ತೆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಲಿ ದೊಡ್ಡಜ್ಜನ ಕೆಮಿಯ ಟಿಕ್ಕಿ ತೆಗವಲೆ ಸುರುಮಾಡಿದವಾಡ ಮಕ್ಕೊ; ನೋಡಿಂಡಿದ್ದ ಬೆಟ್ಟುಕಜೆತ್ತೆ ಹೇಳಿದವು. ದೊಡ್ಡಜ್ಜನ ವೆಗ್ತಿತ್ವದ ಒಂದು ಭಾಗವೇ ಆಗಿದ್ದ ಆ ಟಿಕ್ಕಿಯ ತಿರುಗಣೆ ಒಂದೊಂದೇ ಸುತ್ತು ಬಿಚ್ಚುವಗ ಅಂತೂ – ತಲೆಮಾರಿನ ಒಂದೊಂದೇ ಕೊಂಡಿಗೊ ಕಳಚ್ಚಿದ ಹಾಂಗೆ – ಹವ್ಯಕ ಇತಿಹಾಸದ ಒಂದೊಂದೇ ಪುಟ ಮೊಗಚ್ಚಿದ ಹಾಂಗೆ – ಕಾಸ್ರೋಡಿನ ಕನ್ನಡ ತಂತುಗೊ ಕಡುದ ಹಾಂಗೆ – ಹಳ್ಳಿಯನ್ನೇ ಒಪ್ಪಿ ಅಪ್ಪಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯವೊಂದು ಕಳದು ಹೋದ ಹಾಂಗೆ – ಕಂಡುಗೊಂಡಿತ್ತು – ಹೇಳ್ತದು ಬೆಟ್ಟುಕಜೆ ಅತ್ತೆಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
ಅವರ ಟಿಕ್ಕಿ ಈಗಳೂ ಇದ್ದು, ಆದರೆ ಆ ಹೊಳಪ್ಪು ಇಲ್ಲೆ!

ಎಲ್ಲೋರಿಂಗೂ ಬೇಜಾರಾಯಿದು ದೊಡ್ಡಜ್ಜ° ನಮ್ಮ ಬಿಟ್ಟಿಕ್ಕಿ ಹೋದ್ಸು.
ಅದರ್ಲಿಯೂ ಒಂದು ನೆಮ್ಮದಿ ಎಂತರ ಹೇದರೆ – ತುಂಬ ಸಮಯ ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದವಿಲ್ಲೆ, ಸೀತ ಎದ್ದುಗೊಂಡು ಹೋಯಿದವು ಹೇಳ್ತದು.
~
ಆ ಬೇಜಾರಲ್ಲೇ ಈ ವಾರದ ಶುದ್ದಿ ಹೇಳ್ತ ದಿನ ಬಂದ ಕಾರಣ ಅವರ ಶುದ್ದಿಯನ್ನೇ ಹೇಳಿ ಬೈಲಿಂಗೆ, ಒಪ್ಪಣ್ಣಂಗೆ ಅವರ ಮೇಗಾಣ ಅಭಿಮಾನವ ತೋರ್ಸುವೊ° ಹೇದು ಅನುಸಿತ್ತು. ಬೇರೇವದೋ ಶುದ್ದಿ ಮಾತಾಡುವೊ° ಹೇದು ಗ್ರೇಶಿಂಡಿಪ್ಪಗಾಳೇ – ಈ ಸಂಗತಿ ಗೊಂತಾಗಿ…
~
ಒಪ್ಪಣ್ಣಂಗೆ ಅವರ ಗ್ರೇಶುವಗ ಎಲ್ಲ ಅವರ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾತುಕತೆ,
ಅವು ಹೇಳಿಂಡಿದ್ದ ಕೆಲವು “ನೆಗೆ ಕತೆಗೊ”,
ಅವು ಮಾತಾಡ್ಸುವ ರೀತಿಗೊ,
ಸಭೆಲಿ ಮಾತಾಡುವ ವಾಗ್ಝರಿ,
ಸ್ಪಷ್ಟ ಹವ್ಯಕ ಬಾಷೆಯ ಸುಸ್ಪಷ್ಟ ಉಚ್ಛಾರಣೆಗೊ,
ಒಬ್ಬೊಬ್ಬನ ಪರಿಚಯ ಮಾಡ್ಸೆಂಡು ಹೋಪ ರೀತಿಗೊ,
ಎಲ್ಲೋರನ್ನೂ ಒರ್ಮೈಶಿಗೊಂಡು ಹೋಪ ಚಾಕಚಕ್ಯತೆ – ಎಲ್ಲವುದೇ ನೆಂಪಾವುತ್ತು.
ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಳ್ತರೆ, ಬೈಲಿನ ಹೆರಿಯ ದೊಡ್ಡಜ್ಜನ ಅಕಾಲಿಕ ಮರಣ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ತುಂಬಲಾರದ್ದ ನಷ್ಟ. ಅವು ಹಾಂಗೆ ಹೇಳದ್ದೆ ಹೋದ್ಸು ಒಪ್ಪಣ್ಣಂಗೂ ಸೇರಿ ಬೈಲಿಲಿ ಎಲ್ಲೋರಿಂಗೂ ಬೇಜಾರಾಯಿದು.

ಅವರ ಸನಾತನ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಗುರು-ದೇವರು ಚಿರ ಶಾಂತಿಯ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡಿ, ಇಷ್ಟು ಸಮೆಯ ಜೆಬಾದಾರಿಕೆ ತೆಕ್ಕೊಂಡದಕ್ಕೆ ಇನ್ನಾದರೂ ರಜ್ಜ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ತೆಕ್ಕೊಂಬ ಹಾಂಗೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸಲಿ.
ಅವು ನಮ್ಮೆದುರಿದ್ದರೂ, ದೇವರ ಎದುರಿದ್ದರೂ – ಬೈಲಿಲಿ ಎಂದೆಂದಿಂಗೂ ಇದ್ದೇ ಇರ್ತವು.
ಒಂದೊಪ್ಪ: ದೊಡ್ಡಮನಸ್ಸಿನ ದೊಡ್ಡಜ್ಜಂಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬೈಲಿನ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರೀತಿಗೊ.

ಸೂ: ನೆರೆಕರೆಯ ನೆಂಟ್ರುಗೊ ಅಂಬೆರ್ಪಿಲಿ ಕಳುಸಿಕೊಟ್ಟ “ದೊಡ್ಡಜ್ಜ”ನ ಕೆಲವು ಪಟಂಗೊ:

ಶುದ್ದಿಶಬ್ದಂಗೊ (tags): , , , , ,ಒಪ್ಪಣ್ಣ, oppanna, havyaka, ಹವ್ಯಕ

ಸೂ: ©: ಈ ಶುದ್ದಿಯ ಎಲ್ಲಾ ಹಕ್ಕುದೇ -ಇವರ ಕೈಲಿ ಇದ್ದು. ಶುದ್ದಿಯ ಯೇವದೇ ಭಾಗವ ಇಲ್ಲಿಂದ ತೆಗೆತ್ತರೆ, ಅದರಿಂದ ಮದಲು ಅವರ ಅನುಮತಿ ತೆಕ್ಕೊಳೇಕು.

ಈ ಶುದ್ದಿಗೆ ಇದುವರೆಗೆ 34 ಒಪ್ಪಂಗೊ

  1. ಬೆಟ್ಟುಕಜೆ ಮಾಣಿ
    ಬೆಟ್ಟುಕಜೆ ಮಾಣಿ

    ಎನ್ನ ಅಜ್ಜನ ಮನೆಗೆ ಹೋದರೆ ಈ ಮಾವನ ಹತ್ರೆ ಎಂಗೊಗೆ ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿ..ಅದೂ ಅಲ್ಲದ್ದೆ ಫೋನಿಲಿಯೂ ಅವಾಗಾವಗ ಮಾತಾಡಿಕಒಂಡು ಇತ್ತ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾವ ಇನ್ನು ಇಲ್ಲೆ ಹೇಳಿ ಅನುಸುತ್ತಿಲ್ಲೆ..ಅವು ಎಂಗಳ ಎಲ್ಲೊರ ಮನಸಿಲಿ ಶಾಶ್ವತವೇ..ಒಂದು ಜಂಬ್ರಕ್ಕೆ ಹಿಂದಾಣ ತಯಾರಿಯ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಹೇಂಗೆ ಮಾಡ್ಲಕ್ಕು ಹೇಳ್ತದರ ಅವರ ಕೈಂದ ಕಲಿಯೆಕ್ಕು..ಆ ಭಾಗ್ಯ ಎನಗೂ ರಜ್ಜ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು..

    [Reply]

    VN:F [1.9.22_1171]
    Rating: 0 (from 0 votes)
  2. Ramesh Bhat B

    My deep condolences to Doddajjas death.

    [Reply]

    VA:F [1.9.22_1171]
    Rating: 0 (from 0 votes)
  3. ಗಣೇಶ ಮಾವ°
    ಗಣೇಶ ಮಾವ

    ದೊಡ್ಡಜ್ಜನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಾತುದೇ ಮೊನ್ನೆ ಗುರುಗಳ ಎದುರು ಮಾತಾಡಿದ್ದು ಅಕ್ಷರಶ:ಸತ್ಯ ಹೇಳಿ ಅನ್ಸುತ್ತು.ಬೈಲಿನ ದೊಡ್ಡಜ್ಜ ಹೇಳಿ ಎನ್ನ ಹೇಳ್ತವು ಹೇಳಿ ಎಲ್ಲೋರ ಎದುರು ಘಂಟಾಘೋಷವಾಗಿ ಹೇಳಿದವು.ಆದರೆ ಪ್ರಾಯ ಎನ್ನ ಬಿಡ್ತಿಲ್ಲೆ ಹೇಳಿ ಹೇಳಿಯೂ ಒಂದು ಮಾತು ಹೇಳಿದ್ದು ಈಗ ಸ್ಪಷ್ಟ ನೆಂಪಾವ್ತು…ದೊಡ್ಡಜ್ಜನ ಅವರ ಸ್ವಂತ ಭವಿಷ್ಯ ಅಂಬಗ ಎಷ್ಟು ಸತ್ಯ?ಬೈಲಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಗೂ ದೊಡ್ಡಜ್ಜನ ಆಶೀರ್ವಾದ ಇರಲಿ.ದೊಡ್ಡಜ್ಜನ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಶಾಂತಿ ಸಿಕ್ಕಲಿ.ಹರೇರಾಮ

    [Reply]

    VA:F [1.9.22_1171]
    Rating: 0 (from 0 votes)

ಶುದ್ದಿಗೆ ಒಂದು ಒಪ್ಪ ಕೊಡಿ

(ಕನ್ನಡ - ಇಂಗ್ಳೀಶ್ ಬದಲುಸೆಕ್ಕಾರೆ [Ctrl+G] Toggle between Kannada - English)


ಬೈಲಿಂಗೆ ಲಾಗ ಹಾಕಲೆ

ಗುಟ್ಟುಶಬ್ದ(password) ಮರದತ್ತೋ?

ಬೈಲಿನ ಬಗ್ಗೆ:
ಚೋಲು - ಡಬ್ಬಲ್ ಚೋಲು
ವಿಶೇಷ ವಿಷಯ
ಶ್ರಧ್ಧಾಂಜಲಿ- ಶ್ರೀ ಬಿ.ಜಿ.ವಸಂತ (ಕೊಡಗಿನ ಗೌರಮ್ಮನವರ ಸುಪುತ್ರ)
ಶ್ರಧ್ಧಾಂಜಲಿ-ಶ್ರೀ ಬಿ.ಜಿ.ವಸಂತ (ಕೊಡಗಿನ ಗೌರಮ್ಮನವರ... ... ಓದಿ, ಒಪ್ಪಕೊಡಿ >>
ಬೆಶಿ ಬೆಶಿ ಒಪ್ಪಂಗೊ..
ಬೈಲಿನ ನೆರೆಕರೆ
ಗುರಿಕ್ಕಾರ°ಒಪ್ಪಣ್ಣಕೆದೂರು ಡಾಕ್ಟ್ರುಬಾವ°vreddhiನೆಗೆಗಾರ°ಗೋಪಾಲಣ್ಣಪ್ರಕಾಶಪ್ಪಚ್ಚಿವೇಣಿಯಕ್ಕ°ಅಕ್ಷರದಣ್ಣವಿಜಯತ್ತೆದೊಡ್ಡಭಾವಬೋಸ ಬಾವದೊಡ್ಮನೆ ಭಾವಶೀಲಾಲಕ್ಷ್ಮೀ ಕಾಸರಗೋಡುಸುವರ್ಣಿನೀ ಕೊಣಲೆಪುಟ್ಟಬಾವ°ವಿದ್ವಾನಣ್ಣಉಡುಪುಮೂಲೆ ಅಪ್ಪಚ್ಚಿವೇಣೂರಣ್ಣಬಟ್ಟಮಾವ°ಸಂಪಾದಕ°ಚೆನ್ನಬೆಟ್ಟಣ್ಣಅಜ್ಜಕಾನ ಭಾವಅನುಶ್ರೀ ಬಂಡಾಡಿಶ್ರೀಅಕ್ಕ°ಶಾ...ರೀಹಳೆಮನೆ ಅಣ್ಣರಾಜಣ್ಣ
ಬೈಲಿನ ಮೋರೆಪುಟ
ಸದ್ಯದ ಪಟಂಗೊ
ಶ್ರೀಮತಿ ಪ್ರಸನ್ನಾ ಚೆಕ್ಕೆಮನೆ, ಕೊಡಗಿನ ಗೌರಮ್ಮ ಕಥಾ ಪ್ರಶಸ್ತಿ 2015

ಬೆಣಚ್ಚಿಪ್ಪಲ್ಲಿ ಹುಡ್ಕಲೆ