ಗುರಿ ಇಲ್ಲದ್ದ ಮಾಣಿಯೂ ಗುರುವಾಯೂರಿಲಿ ಗುರುವಿನ ಕಂಡನಡ…

November 22, 2013 ರ 12:00 amಗೆ ನಮ್ಮ ಬರದ್ದು, ಇದುವರೆಗೆ 16 ಒಪ್ಪಂಗೊ.

ಸಣ್ಣಸಂಕೊಲೆ(shortlink):

ಶುದ್ದಿಯ ಪ್ರಿಂಟು ಮಾಡ್ಳೆ ಇಲ್ಲಿ ಒತ್ತಿ ಶುದ್ದಿಯ ಪ್ರಿಂಟು ಮಾಡ್ಳೆ ಇಲ್ಲಿ ಒತ್ತಿ  

ಶಂಬಜ್ಜನ ಬಾಯಿಲಿ ಅದೆಷ್ಟು ಜಾನಪದ ಕತೆಗೊ ಇದ್ದತ್ತೋ, ಕಾಂಬುಅಜ್ಜಿಗೂ ಗೊಂತಿದ್ದಿರ.
ಹಳೇ ಹಳೇ ಕತೆಗೊ. ಎಲ್ಲವುದೇ ನಮ್ಮ ಊರಿನ, ನಮ್ಮ ಜೆನಜೀವನ ಪದ್ಧತಿಗಳ ಕತೆಗೊ.
ಎಂತಾರು ಸನ್ನಿವೇಶಕ್ಕೆ, ಯೇವದಾರು ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ, ಆರಾರು ಹೆರೀ ಜೀವಕ್ಕೆ – ಹೊಂದಿಗೊಂಡ ಆಗಿರ್ತು ಅದು.
ಗುರುವಾಯೂರು ದೇವಸ್ಥಾನದ್ದೋ, ಅನಂತ ಶಯನದ್ದೋ, ಕೊಚ್ಚಿಯ ರಾಜಂದೋ, ತೆಂಕ್ಲಾಗಿಯಾಣ ಮಂತ್ರವಾದಿದೋ – ಮಣ್ಣ ಆಗಿಕ್ಕು.
“ಮದಲಿಂಗೆ ಹೇಳುದು ಕೇಳಿದ್ದೆ ಆನು, ತೆಂಕಲಾಗೀ…” – ಹೇದು ಶಂಬಜ್ಜ ಕತೆ ಸುರುಮಾಡಿರೆ, ಒಳ್ಳೆ ಪಳಮ್ಮೆಗಳ ಸೇರ್ಸಿದ ವಿವರಣೆಯ ಒಟ್ಟಿಂಗೆ ರಂಗು ರಂಗಾಗಿ ರೈಸುಗು. ರಂಗಮಾವನೂ ರಂಗೇರಿ ಕೂದು ಕೇಳಿಗೊಂಡಿತ್ತಿದ್ದವು.
ಶಂಬಜ್ಜ ಈಗ ಇಲ್ಲದ್ದರೂ, ಶಂಬಜ್ಜ ಹೇಳಿದ್ಸರ ಕೇಳಿದೋರು ಬೈಲಿಲಿ ಧಾರಾಳ ಇದ್ದವು. ಅವು ಹೇಳಿದ ಕೆಲವು ಕತೆಗೊ ಇನ್ನೂ ಅತ್ತಿತ್ತೆ ಓಡಾಡಿಗೊಂಡಿದ್ದು.
ಅದರ್ಲಿ ಒಂದು – ಇದು.

~
ನೂರಾರೊರಿಶ ಹಳೇಕಾಲದ ಶುದ್ದಿ.
ಮಹಾ ಉದಾಸಿನದೋನು ಒಬ್ಬ ಮಾಣಿ.
ಅಬ್ಬೆಪ್ಪನ ಹೆದರಿಕೆ ಇಲ್ಲೆ; ಮನೆಯ ಹಂಗಿಲ್ಲೆ – ಊರ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಜೆಗಿಲಿ ಸ್ವಸ್ಥ ಜೀವನ!
ವೇದ ಕಲಿಯಲೆ ಇಲ್ಲೆ, ಗಣಿತ ಬರವಲೆ ಇಲ್ಲೆ, ಶ್ಲೋಕ ಕಂಠಸ್ಥ ಮಾಡ್ಳೆ ಇಲ್ಲೆ – ಮೂರೂ ಹೊತ್ತು ಉಂಬದು, ತಿಂಬದು, ಒರಗುದು ಇಷ್ಟೇ ಇದ್ದದು. ಹೇಂಗೂ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಜೆಗೆಲಿಲಿ ಬಿದ್ದುಗೊಂಬದು ಅಲ್ಲದೋ – ಮಹಾಪೂಜೆ ಆದಪ್ಪದ್ದೇ, ಪ್ರಸಾದ ಭೋಜನ ಇರ್ತು. ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬುಲೆ ಧಾರಾಳ ಸಾಕು!

ಅದೇ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಅದೇ ಜೆಗಿಲಿ ದುಡುದು ತಿಂಬೋರೂ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೂ ಇಕ್ಕು.
ಜೋಯಿಷರು ಆಚಿಕ್ಕೆ ಕವಡೆ ಮಡಿಕ್ಕೊಂಡು ಕೂರುಗು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೊ ಈಚಿಕ್ಕೆ ವೇದ ಉರು ಹೇಳಿಗೊಂಡು ಕೂರುಗು; ವೈದ್ಯರು ಅತ್ಲಾಗಿ ಕಷಾಯದ ಅಳಗೆ ಮಡಿಕ್ಕೊಂಡು ಕೂರುಗು, ಮಾವುತ ಆನೆಗಳ ನೋಡಿಗೋಂಡಿಕ್ಕು, ಸ್ಥಾನಿಕ ಹೂಗು ಕಟ್ಟಿಗೊಂಡಿಕ್ಕು – ದೇವಸ್ಥಾನ ಹೇದರೆ ಇಡೀ ಊರಿನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ ಅಲ್ಲದೋ?
ಆದರೂ, ಈ ಮಾಣಿ ಅವರ ತಂಟೆಗೆ – ಸಹವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋಯಿದನಿಲ್ಲೆ.
ಇವ° ಹೀಂಗೇ  – ಹೇದು ಎಲ್ಲೋರಿಂಗೂ ಗೊಂತಿಪ್ಪ ಕಾರಣ ಆರೂ ಎಂತದೂ ಹೇಳುಲೆ ಬತ್ತವಿಲ್ಲೆ.

ಒಟ್ಟಿಲಿ ಹೇಳ್ತರೆ – ಜೀವನಲ್ಲಿ ಗುರಿ ಹೇಳುದೇ ಇದ್ದತ್ತಿಲ್ಲೆ ಆ ಮಾಣಿಗೆ.

ಈ ಮಾಣಿಗೆ ದಿನಾಗುಳೂ ಮಜ್ಜಾನ ಪೂಜೆ ಆದ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಸಾದಊಟ.
ಅದರಿಂದ ಮದಲೂ – ಮತ್ತೆಯೂ ಚೆಂದದ ಒರಕ್ಕು.
ಜೀವನ ಹಾಂಗೇ ಸಾಗಿಂಡಿತ್ತು.

~

ಅದೊಂದು ದಿನ.
ಮಹಾಪೂಜೆ ಆತು, ತೀರ್ಥ ಪ್ರಸಾದ ವಿತರಣೆ ಆತು.
ಆಚೊಡೆಲಿ ಭೋಜನ ಪ್ರಸಾದವೂ ಸುರು ಆತೋ ತೋರ್ತು. ಆದರೆ, ಈ ಮಾಣಿ ಒರಗಿತ್ತಿದ್ದನೋ ಎಂತೋ – ದೊಡ್ಡ ಬಟ್ಟಲಮ್ಮಾ – ಹೇದು ಏವತ್ರಾಣ ಹಾಂಗೆ ಮದಾಲೇ ಹೋಪಲೆ ಎಡಿಗಾತಿಲ್ಲೆ.
ಊಟಕ್ಕೆ ತಡವಾತು, ಎತ್ತಿಗೊಳೇಕು – ಹೇದು ಕೂದುಗೊಂಡಿದ್ದಲ್ಲಿಂದ ಒಂದೇ ಹಾರಾಣ – ಛಂಗನೆ ಹಾರಿ ಓಡಿದ, ಭೋಜನ ಶಾಲೆಗೆ.

ಹಾಂಗೆ ಊಟಕ್ಕೆ ಹೋಪಗ – ಜೆಗಿಲಿಲಿ ಇನ್ನೂ ಜೋಯಿಶಮಾವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಡಗಿಂಡೇ ಇದ್ದವು.
ಆರೋ ಕೇಳುಲೆ ಬಂದೋರ ಕಷ್ಟಸುಖ ವಿವರಣೆ ಆಗಿಂಡಿತ್ತೋ ತೋರ್ತು.
ಕವಡೆ ತಿರುಗುಸಿ ಗೆರೆಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಗ್ರಹಚಕ್ರ ತುಂಬ ಲೆಖ್ಖಾಚಾರದ ಕವಡೆಗಳ– ಆರೂಢಂದ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿ ಗುರು ಶುಕ್ರ ಶೆನಿ ಮಾಂದಿ ರಾಹು ಕೇತು – ಹೇದು ಯೇವಯೇವ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಲಿ ಯೇವದು ಬರೆಕ್ಕೋ, ಆಯಾ ಸ್ಥಾನಲ್ಲಿ – ಮಡಗಿ ಫಲ ಹೇಳಿಗೊಂಡಿತ್ತಿದ್ದವು.
ಜೋಯಿಷರಿಂಗೆ ಹಾಂಗೇ ಇದಾ – ಆರಾರು ಎಂತಾರು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿರೆ, ಮೂರ್ತಿತ್ವೇ ಪರಿಕಲ್ಪಿತಃ ಶಶಭೃತೋ – ಹೇದು ಕವಡೆರಾಶಿಯ ಸುತ್ತು ತಿರುಗುಸುದು; ಕೈಲಿ ಒಂದು ಮುಷ್ಟಿ ತೆಗವದು. ಕರ್ಕಾಟಕ – ವೃಶ್ಚಿಕ – ಮೀನ – ಹೇದು ನಾಕುನಾಕೇ ತೆಗದು ಶೇಷ ಎಷ್ಟು ಒಳುತ್ತು – ಹೇದು ನೋಡುಸ್ಸು. ಬಂದ ಶೇಷವೇ ಆರೂಢ ಸ್ಥಾನ, ಇಡೀ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಲೆಖ್ಖಾಚಾರ ಆರೂಢಕ್ಕೆ ಅನುಸರ್ಸೆಂಡು ಇರ್ಸು. ಅದರ ಹಿಡುದು ಫಲ ಹೇಳುದು ಇದಾ. ಹಾಂಗಾಗಿ ಜೋಯಿಷಮಾವಂಗೆ ಗಣಿತವೂ ಬೇಕು, ಫಲಹೇಳುಲೂ ಅರಡಿಯೇಕು.

ಈ ಜೋಯಿಶಮಾವನೂ ಹಾಂಗೇ – ಗ್ರಹಚಕ್ರ ತುಂಬೆಲ್ಲಾ ಲೆಕ್ಕ ಮಾಡಿದ ಕವಡೆಗೊ ಮಡಗಿಂಡು, ಅದರ ಫಲ ಹೇಳಿಗೊಂಡಿತ್ತಿದ್ದವು. ಕೇಳ್ಳೆ ಬಂದೋರು ಕೇಳಿಗೊಂಡೂ ಇತ್ತಿದ್ದವು.
ಆದರೆ, ನಮ್ಮ ಈ ಮಾಣಿಗೆ ಹಶು-ಅಂಬೆರ್ಪು ಬಿಡೆಕ್ಕೇ, ಓಡ್ತ ಅಂಬೆರ್ಪಿಲಿ ಈ ಕವಡೆ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದ ಗ್ರಹಚಕ್ರದ ಮೇಗೆಯೇ ಓಡಿದ. ಕವಡೆಗಳ ಮೇಗಂಗೆ ಕಾಲು ತಟ್ಟಿತ್ತತ್ತೆ! ಛೇ!!

ಅವನ ಅಂಬೆರ್ಪಿಲಿ ಕವಡೆ ಚೆಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿ ಆತು. ಲೆಕ್ಕಮಾಡಿ ಮಡಗಿದ ಕವುಡೆ ಪೂರಾ ಚೆದುರಿ ಹೋದ್ಸರಲ್ಲಿ ಅವಕ್ಕೆ ಬಂತು ಪಿಸುರು! ಪುನಾ ಮಡಗೇಕಾರೆ ಈಗಾಣ ನಮುನೆ ಒಯಿಜಯಂತಿ ಪಂಚಾಂಗ ಇದ್ದೋ? ಇಲ್ಲೆ; ಕಲಿದಿನಂದ ಹಿಡುದು ಪುನಾ ಎಲ್ಲಾ ಗ್ರಹಂಗಳನ್ನೂ ಲೆಕ್ಕ ಮಾಡಿಯೇ ಆಯೇಕಟ್ಟೆ!! ಮದಲೇ ಉಂಬ ಹೊತ್ತಿನ ಹಶು ಬೇರೆ, ಅದರ ಮೇಗಂದ ಫಲ ಕೇಳಿಂಡಿದ್ದವರ ತಾಳ್ಮೆ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡ್ತ ನಮುನೆಲಿ ಉಂಬ ಅಂಬೆರ್ಪಿನ ಮಾಣಿಯ ಲೂಟಿ!

ಆ ಮಾಣಿಗೆ ಹೇಳ್ತೋರು ಕೇಳ್ತೋರು ಆರೂ ಇಲ್ಲದ್ದ ಕಾರಣ ಬೈವದಕ್ಕೆ ಏನೂ ಹೆದರಿಕೆ ಇಲ್ಲೆ ಇದಾ!
ಆ ಜೋಯಿಶಮಾವ ಸಮಾ ಬೈದವುದೇ – ಬೋಚ, ತಿಂಬ್ರಾಂಡಿ, ಗುಮನ ಇಲ್ಲೆ, ಜೆಬಾದಾರಿಕೆ ಇಲ್ಲೆ,  ಅಷ್ಟು ಬಂಙ ಬಂದು ಲೆಕ್ಕಮಾಡಿ ಮಡಗಿದ ಕವುಡೆಗೊ ಚೆದುರುಸಿ ಮಡಗಿದೆ –  ಹಾಂಗೆ ಹೀಂಗೆ ಹೇದು.

ಅಂಬೆರ್ಪಿಲಿ ಹೋವುತ್ತ ಮಾಣಿಗೆ ಈ ಬೈಗಳು ಕೇಳುಲೆ ಸುರು ಆತಲ್ಲದೋ – ಒಂದರಿಯೇ ತಿರುಗಿ
“ಹೋ ಅದುವೋ, ಅದು ಸಾರ ಇಲ್ಲೆ. ಆನು ಮಡಗಿ ಕೊಡ್ತೆ” – ಹೇಳಿದನಾಡ.
ಈ ಅಜ್ಞಾನಿ ಎಂತ್ಸರ ಮಡಗಿ ಕೊಡುಸ್ಸು? – ಹೇದು ಸಸಾರ ಆದರೂ, ಮಾಣಿಗೆ ರಜ ಬೈವಲೆ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಲಿ ಹೇದೋ ಏನೋ, “ಆತು ಮಡಗು” – ಹೇಳಿದವಾಡ.
ನೋಡಿಂಡಿದ್ದ ಹಾಂಗೇ, ಈ ಮಾಣಿ ತನ್ನ ಕಾಲು ತಟ್ಟಿ ರಟ್ಟಿದ ಕವುಡೆಗಳ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ – ಮದಲು ಇದ್ದ ಆಯಾ ಸ್ಥಾನಲ್ಲೇ ಮಡಗಿದನಾಡ!
ಪ್ರಕಾಂಡ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಇಪ್ಪ ತನಗೇ ಅದರ ಅಲ್ಲಿ ಮಡಗಲೆ ಕಷ್ಟ, ಈ ಮಾಣಿ ಅರೆಕ್ಷಣ ಕಂಡ ನೆಂಪಿಲಿ ಒಪಾಸು ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅದರ ಜಾಗೆಲಿ ಮಡಗಿದ್ದನಲ್ಲದೊ- ಜೋಯಿಶಮಾವಂಗೆ ಅದ್ಭುತ ಆಶ್ಚರ್ಯ!!
ಕತೆ ಕೇಳಿದ ಒಪ್ಪಣ್ಣಂಗೂ.

~
ಸಮ, ಅವು ಮತ್ತೆ ಉಂಬಲೆ ಹೋಗಿಕ್ಕು, ಉಂಡಿಕ್ಕು. ಆದರೆ ವಿಷಯ ಅದಲ್ಲ – ಈ ಜೋಯಿಶಮಾವಂಗೆ “ಮಾಣಿ ಅಸಾಧಾರಣ” – ಹೇಳ್ತ ಸಂಗತಿ ಅರಡಿತ್ತು. ವಿಷ್ಯಂಗಳ ಮೆದುಳಿಂಗೆ ತೆಕ್ಕೊಳ್ತ ಆ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಅಗಾಧವಾಗಿದ್ದು. ಆದರೆ, ಇಷ್ಟೂ ಸಮೆಯ ಬಳಸಿಗೊಳದ್ದೇ ಇದ್ದದು – ಹೇಳ್ತ ಸತ್ಯ ಅರಡಿಗಾವುತ್ತು. ಹಾಂಗಾಗಿ, ಆ ದಿನಂದ ಮತ್ತೆ ತಾನೇ ಆ ಮಾಣಿಗೆ ಗುರು ಆಗಿ ನಿಂದು, ವೇದ-ಮಂತ್ರ-ಸಂಸ್ಕೃತ-ವ್ಯಾಕರಣ ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಹೇಳಿಕೊಡ್ತನಾಡ.

ಮಾಣಿಯೂ ಕಲ್ತ°, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೆಂಪು ಮಡಗಿ – ಪ್ರಕಾಂಡ ಪಂಡಿತ ಆಗಿ ಹೋವುತ್ತ°.
ಆ ಪಂಡಿತ ಮಾಣಿಯೇ “ನಾರಾಯಣ”. ಮುಂದೆ ಮೇಪ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟಾತಿರಿ – ಹೇಳ್ತ ಹೆಸರಿಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ ಆವುತ್ತನಾಡ.
ಮುಂದೆ ಆ ನಾರಾಯಣ ತನ್ನ ಜೀವಮಾನವ ಇಡೀ ಆ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಜೆಗಿಲಿಲಿಯೇ ಕಳೆತ್ತ.
ಸೋಮಾರಿ ಆಗಿ ಅಲ್ಲ, ಮೂಢ ಆಗಿ ಅಲ್ಲ – ಬದಲಾಗಿ ಪ್ರಕಾಂಡ ಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿ.
ಆ ದೇವಸ್ಥಾನವೇ “ಗುರುವಾಯೂರು” ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ದೇವಸ್ಥಾನ.

ತನ್ನ ಅಜ್ಞಾನದ ಜೀವನಂದ ಜ್ಞಾನದ ಜೀವನದ ದಾರಿಗೆ ಕಾರಣ ಗುರುವಾಯೂರಿನ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನೇ ಹೇದು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ರಿಂಗೆ ಗೊಂತಿದ್ದು. ಕೃಷ್ಣ ಭಕ್ತರಾಗಿ ಜೀವನ ಇಡೀ ನಾರಾಯಣ ಸೇವೆಲೇ ಕಳದ ಭಟ್ರು ಮುಂದೆ “ನಾರಾಯಣೀಯಂ” – ಹೇಳುವ ಮಹದ್ಗ್ರಂಥ ಬರೆತ್ತವು. ಲಕ್ಷಾಂತರ ಶ್ಲೋಕದ ಭಾಗವತ ಪುರಾಣವ ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಕ್ಕೆ ಇಳುಸಿ, ಸಾರವ ಪರಿಶುದ್ಧವಾಗಿ ಮಡಗಿದ್ದವಾಡ ಆ ರಚನೆಲಿ. ಈಗಳೂ ಸಂಸ್ಕೃತ ವ್ಯಾಕರಣ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೊಕ್ಕೆ ಆ ಗ್ರಂಥ ಅತ್ಯುಚ್ಚ ಪಠ್ಯ ಆಡ.

ಇದಿಷ್ಟು ಶಂಬಜ್ಜ ಯೇವಗಳೂ ಹೇಳುಗು.

~

ಭಟ್ಟಾತಿರಿಗೆ ಕಂಡ ಗುರುವಾಯೂರಿನ ಗುರು
ಭಟ್ಟಾತಿರಿಗೆ ಕಂಡ ಗುರುವಾಯೂರಿನ ಗುರು

ಶಂಬಜ್ಜನ ಬಾಯಿಲಿ ಇದೇ ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ರ ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಕತೆಗೊ ತಿರುಗೆಂಡು ಇದ್ದತ್ತು.
ಪೂರ ಹೇಳಿರೆ ಇದುವೇ ಒಂದು ನಾರಾಯಣೀಯ ಅಕ್ಕೋ ಏನೋ, ಒಂದು ಹೇಳಿಕ್ಕುತ್ತೆ –
ಈ ಭಟ್ರು ಅವರ ವಾರ್ಧಕ್ಯಲ್ಲಿ – ಗುರುವಾಯೂರು ಗೋಪುರಲ್ಲಿ ಕೂದುಗೊಂಡು ಸಂಸ್ಕೃತ ಸಾಹಿತ್ಯ ರಚನೆಯೋ, ವೇದ ಪುರಾಣಂಗಳ ಅಧ್ಯಯನವೋ, ವ್ಯಾಕರಣ ಗ್ರಂಥ ರಚನೆಯೋ – ಎಂತದೋ ಮಾಡಿಗೊಂಡು ಇಪ್ಪಗ, ಸುಮಾರು ದಿನಂದ ಒಬ್ಬ ವಟು ಲೂಟಿಮಾಡಿಗೊಂಡು ಇತ್ತಿದ್ದನಾಡ. ದಿನವೂ ಸಹಿಸಿರೂ, ಅದೊಂದು ದಿನ ಈ ಅಜ್ಜಯ್ಯಂಗೆ ಪಿಸುರೇ ಬಂತು.
“ಹೋವುತ್ತೆಯೋ, ಇಲ್ಲೆಯೋ ಅತ್ಲಾಗಿ” – ಹೇದು ಕೈಲಿ ನೂಕಿದವಾಡ ಆ ಮಾಣಿಯ.
“ಎನ್ನ ನೀನೇ ಬಪ್ಪಲೆ ಹೇಳುದ್ದು.  ಹೋಯೆಕ್ಕೋ – ಇದಾ, ಹೋವುತ್ತೆ” – ಹೇದು ಓಡ್ಳೆ ಹೆರಟನಾಡ.
ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ರಿಂಗೆ ಗೊಂತಾತು –ಇದು ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನೇ ಬಂದ್ಸು – ಹೇದು.
ವಟು ಓಡಿದ ಹಾಂಗೇ ಹಿಂದಂದಲೇ ಅಜ್ಜನೂ ಓಡಿದವಾಡ, ಎಷ್ಟೋ ದೂರ.
ಮತ್ತೆ ಬಾಲವಟು ಕೃಷ್ಣನ ರೂಪಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಅದೃಶ್ಯನಾದನಡ.
ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟಾತಿರಿಗೆ ಪೂರ್ಣ ಆಶೀರ್ವಾದ ಇದ್ದು ಹೇದು ಆಕಾಶವಾಣಿಯೂ ಕೇಳಿತ್ತಡ. ಈಗಾಣ ನಮುನೆ ರೇಡ್ಯ ಬೇಡ ಇದಾ ಅಂಬಗ!
ಅದಿರಳಿ.

~

ಆ ಮಾಣಿಯ ಜೀವನಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟು ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಕಾರಣ ಎಂತರ? – ಗುರುವಾಯೂರಿನ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನೇ ಆಡ.
ಗುರುವಾಯೂರಿನ ಪರಮ ಗುರು ಆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಅನುಗ್ರಹಲ್ಲೆ ಸೋಮಾರಿ ಮಾಣಿ ಪ್ರಕಾಂಡ ಪಂಡಿತನಾಗಿ ಹೋದ್ಸು – ಹೇದು ಶಂಬಜ್ಜ ಯೇವಗಳೂ ನೆಂಪು ಹೇಳುಗು.

ಆ ಗುರುವಾಯೂರು ದೇವರ ಬಗ್ಗೆ ಹಲವಾರು ಕತೆಗೊ ನಮ್ಮ ಅಜ್ಜಂದ್ರ ಬಾಯಿಲಿ ಓಡಾಡಿಗೊಂಡು ಇದ್ದು. ಹಳಬ್ಬರು ಜೀವಮಾನಲ್ಲಿ ಒಂದರಿಯಾದರೂ ಹೋಗಿ ಕೃಷ್ಣನ ಕಂಡಿಕ್ಕಿ ಬಕ್ಕು.
ಶಂಬಜ್ಜನ ಜೀವಮಾನಲ್ಲಿ ಹಲವೂ ಸರ್ತಿ ಗುರುವಾಯೂರು ಕೃಷ್ಣನ ಕಂಡಿಕ್ಕಿ ಬಯಿಂದವುದೇ. ನಾವುದೇ ದೇವರೆತ್ತುಸಿ ಅಪ್ಪಗ ಆ ಗುರುವಾಯೂರು ಕೃಷ್ಣನ ನೆಂಪು ಮಾಡಿಗೊಂಡು, ಕಂಡು, ಜೀವನದ ಗುರಿಯ ಘಟ್ಟಿ ಮಾಡಿಗೊಂಬೊ.
ನಮ್ಮ ಜೆನಜೀವನಲ್ಲಿ ಗುರುವಾಯೂರು ಕೃಷ್ಣನ ಪ್ರಭಾವಳಿ ಆ ನಮುನೆ ಇದ್ದು.

~

ಮೊನ್ನೆ ಕೈರಂಗಳ ರಾಮಕತೆ ಕಳಾತಲ್ಲದೋ, ಸುರೂವಾಣ ಎರಡು ದಿನವೂ, ಅಕೇರಿಯಾಣ ಎರಡು ದಿನವೂ ಒಪ್ಪಣ್ಣಂಗೆ ಹೋಪಲಾತಿಲ್ಲೆ. ಒಳುದ ಎಲ್ಲಾ ದಿನವೂ ಹೋಗಿತ್ತಿದ್ದೆ. ಹಾಂಗೆ ಹೋಗಿಪ್ಪಗ ಕೈರಂಗಳ ದೊಡ್ಡಪ್ಪ ಸಿಕ್ಕಿ ತುಂಬ ಮಾತಾಡಿದವು. ರಾಮಕತೆ ಮುಗುದಪ್ಪದ್ದೇ ಅವು ಗುರುವಾಯೂರಿಂಗೆ ಹೋಗಿ ಕೃಷ್ಣನ ಕಂಡಿಕ್ಕಿ ಬತ್ತವಾಡ- ಹೇಳಿದವು.

ಅವು ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಹೆಸರು ತೆಗದ್ದೇ, ಶಂಬಜ್ಜ ಹೇಳಿದ ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟಾತಿರಿಯ ಕತೆ ನೆಂಪಾತು.
ಹಳೇ ಜಾನಪದ ಕತೆ ಆದ ಕಾರಣ ಬೈಲಿಂಗೆ ಹೇಳಿಕ್ಕುವೊ – ಹೇದು ಕಂಡತ್ತು.

~

ಗುರಿಯ ಕಾಂಬಲೆ ಎಡಿಗಾಗದ್ದ ಮಾಣಿಗೆ ಗುರಿ ತೋರ್ಸಿ, ಜೀವನ ಪೂರ್ತಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಗುರುವಾಗಿ ನಿಂದ ಗುರುವಾಯೂರಿನ ಕೃಷ್ಣನ ಕತೆ; ಒಂದರಿ ನೆಂಪುಮಾಡಿಕ್ಕುವೊ.
ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಗುರಿ ಯೇವದು ಹೇಳ್ತರ ನಾವು ಕಾಂಬದೇ ಗುರು ಅನುಗ್ರಹ ಸಿಕ್ಕಿದ ಮತ್ತೆ. ಅದಲ್ಲದ್ದೇ ಹೋದರೆ ಅಂತೇ ಉಗುರು ಕಚ್ಚಿಗೊಂಡು ಕೂರೇಕಷ್ಟೇ!
ಗುರು ಅನುಗ್ರಹ ಎಲ್ಲೋರಿಂಗೂ ಒಲಿಯಲಿ. ನಮ್ಮ ಗುರಿ ಸ್ಪಷ್ಟಮಾಡಿಗೊಂಬೊ.
ಭಟ್ಟಾತಿರಿಗೆ ಒಲುದ ಗುರು ಭಾಗ್ಯ ಎಲ್ಲೋರಿಂಗೂ ಸಿಕ್ಕಲಿ – ಹೇಳ್ತದು ಬೈಲಿನ ಆಶಯ.

~

ಒಂದೊಪ್ಪ: ಗುರು ಸಿಕ್ಕಿದ ಮತ್ತೆಯೇ ಗುರಿ ಸಿಕ್ಕುಗು; ಗುರಿ ಸ್ಪಷ್ಟ ಆದ ಮತ್ತೆಯೇ ಗುರುಸೇವೆ ಒಲಿಗಷ್ಟೆ.

ಗುರಿ ಇಲ್ಲದ್ದ ಮಾಣಿಯೂ ಗುರುವಾಯೂರಿಲಿ ಗುರುವಿನ ಕಂಡನಡ..., 9.8 out of 10 based on 4 ratings
,ಒಪ್ಪಣ್ಣ, oppanna, havyaka, ಹವ್ಯಕ

ಸೂ: ©: ಈ ಶುದ್ದಿಯ ಎಲ್ಲಾ ಹಕ್ಕುದೇ -ಇವರ ಕೈಲಿ ಇದ್ದು. ಶುದ್ದಿಯ ಯೇವದೇ ಭಾಗವ ಇಲ್ಲಿಂದ ತೆಗೆತ್ತರೆ, ಅದರಿಂದ ಮದಲು ಅವರ ಅನುಮತಿ ತೆಕ್ಕೊಳೇಕು.

ಈ ಶುದ್ದಿಗೆ ಇದುವರೆಗೆ 16 ಒಪ್ಪಂಗೊ

  1. geethavbhat

    ತುಂಬಾ ಲಾಯಕಿದ್ದು ಶಂಬು ಅಜ್ಜನ ಕತೆ. ಕತೆಯ ಸಂದೇಶವೂ ಲಾಯಕಿದ್ದು. ಸಣ್ಣ ಆದಿಪ್ಪಗ ಕಥೆ ಹೇಳಿ ಗೊಂಡಿದ್ದ ಸಾರಡ್ಕ ಅಜ್ಜನ ನೆಂಪಾತು.

    [Reply]

    VA:F [1.9.22_1171]
    Rating: +1 (from 1 vote)
  2. Aravinda Bhat

    Bhaari olle maahiti kottidi… Dhanyavadagalu…

    [Reply]

    VA:F [1.9.22_1171]
    Rating: +1 (from 1 vote)
  3. ಗೋಪಾಲಣ್ಣ
    ಎಸ್.ಕೆ.ಗೋಪಾಲಕೃಷ್ಣ ಭಟ್ಟ

    ಅಬ್ಬ..ಎಷ್ಟು ಮಾಹಿತಿ ಕೊಟ್ಟವು ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಅಕ್ಕನೂ ಗಣೇಶಣ್ಣನೂ!
    ಧನ್ಯವಾದ.
    ಒಪ್ಪಣ್ನನ ಬೈಲು ನಿಜಾರ್ಥಲ್ಲಿ ಬೈಲು ಎನಿಸಿಕೊಂಬದು ಹೀಂಗೆ ಎಲ್ಲೋರೂ ಬರೆದರೆ ಮಾತ್ರ!

    [Reply]

    VA:F [1.9.22_1171]
    Rating: +2 (from 2 votes)
  4. shobhalakshmi

    ಒಪ್ಪಣ್ಣ ಈ ನಾರಾಯಣೀಯ ಕ್ರುತಿಯ ಎನ್ನ ಅಪ್ಪನ ಮನೆಲಿ ಆನು ಸಣ್ಣಾಗಿಪ್ಪಗ ದೊಡ್ಡವು ಮೂರ್ಸಂಧಿ ಅಪ್ಪಗ ಓದುದು ಕೇಳಿದ್ದೆ.. ಆರಿ೦ಗಾರು ಅಸೌಖ್ಯ ಇದ್ದರೆ ಅವು ನಿಯಮಲ್ಲಿ ದಿನಕ್ಕೆ ಇ೦ತಿಷ್ಟು ಶ್ಳೋಕದ ಹಾ೦ಗೆ ಓದುಗು.. ಈ ಕ್ರುತಿ ಅಪ್ಪನ ಮನೆಲಿ ಈಗಳೂ ಇದ್ದು.. ಆನು ಇದರ ಕನ್ನಡ ಅನುವಾದ ಓದಿದ್ದೆ.. ತು೦ಬ ಲಾಯಿಕ ಇದ್ದು.. ನೀನು ಬರದ ಲೇಖನ ಓದುವಗ ನೆನಪಾತು.. ಭಟ್ಟಾತಿತರಿ ಯ ಕಥೆ ಓದಿ ಮರದಿತ್ತು.. ಈಗ ನೆನಪಿಸಿದ್ದು ಅನುಕೂಲ ಆತು.. ಒಪ್ಪಕೆ ಬರದ್ದೆ ಒಪ್ಪಣ್ಣ.. ಹೊಸ ಹೊಸ ವಿಷಯ೦ಗ ನಿನ್ನ ಮ೦ಡೆಗೆ ಹೊಳೆತ್ತು,, ಸ೦ತೋಷ.. ಓದ್ಲೆ ಖುಷಿ ಆವುತ್ತು…

    ಅ೦ದು ತುಂಬ ಹಿ೦ದೆ ಬೈಲಿಲಿ ಕೆಲವು ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತೋಪಗ ಮಿ೦ದು ಜಪ ಮಾಡಿಕ್ಕಿ ಹಳಬ್ಬರು ಪುರಾಣ೦ಗಳ ರಾಗಲ್ಲಿ ಓದಿಕೊ೦ಡಿತ್ತವು.. ಎನ್ನ ಅಪ್ಪನ ಮನೆಲಿ ಆ ಪಧ್ಧತಿ ಇತ್ತು.. ನೆರೆ ಕರೆಯವು ಸೇರಿಕೊ೦ಗು ಕೇಳುಲೆ.. ಎ೦ಗೊಗೆ ಅರ್ಥ ಆಗದ್ದರೂ ರಾಗ ಕೇಳುವಗ ಅಲ್ಲೇ ಒರಗಿ೦ಡಿತ್ತೆಯ..

    [Reply]

    VA:F [1.9.22_1171]
    Rating: +2 (from 2 votes)
  5. ಬೆಟ್ಟುಕಜೆ ಮಾಣಿ
    ಬೆಟ್ಟುಕಜೆ ಮಾಣಿ

    ಮಾಹಿತಿಗಳ ಭಂಡಾರವೆ ಹೆರ ಬಂತದ..ಒಂದು ಒಪ್ಪ..

    [Reply]

    VN:F [1.9.22_1171]
    Rating: +1 (from 1 vote)
  6. Aniruddha

    Narayana Bhatta ra ee ankana odi hosa visaya gontatu. Dhanyavadang oppanna bavange :)

    [Reply]

    VA:F [1.9.22_1171]
    Rating: 0 (from 0 votes)

ಶುದ್ದಿಗೆ ಒಂದು ಒಪ್ಪ ಕೊಡಿ

(ಕನ್ನಡ - ಇಂಗ್ಳೀಶ್ ಬದಲುಸೆಕ್ಕಾರೆ [Ctrl+G] Toggle between Kannada - English)


ಬೈಲಿಂಗೆ ಲಾಗ ಹಾಕಲೆ

ಗುಟ್ಟುಶಬ್ದ(password) ಮರದತ್ತೋ?

ಬೈಲಿನ ಬಗ್ಗೆ:
ಚೋಲು - ಡಬ್ಬಲ್ ಚೋಲು
ವಿಶೇಷ ವಿಷಯ
ಶ್ರಧ್ಧಾಂಜಲಿ- ಶ್ರೀ ಬಿ.ಜಿ.ವಸಂತ (ಕೊಡಗಿನ ಗೌರಮ್ಮನವರ ಸುಪುತ್ರ)
ಶ್ರಧ್ಧಾಂಜಲಿ-ಶ್ರೀ ಬಿ.ಜಿ.ವಸಂತ (ಕೊಡಗಿನ ಗೌರಮ್ಮನವರ... ... ಓದಿ, ಒಪ್ಪಕೊಡಿ >>
ಬೆಶಿ ಬೆಶಿ ಒಪ್ಪಂಗೊ..
ಬೈಲಿನ ನೆರೆಕರೆ
ಗುರಿಕ್ಕಾರ°ಒಪ್ಪಣ್ಣಶರ್ಮಪ್ಪಚ್ಚಿಜಯಗೌರಿ ಅಕ್ಕ°ಬಂಡಾಡಿ ಅಜ್ಜಿಹಳೆಮನೆ ಅಣ್ಣಶೇಡಿಗುಮ್ಮೆ ಪುಳ್ಳಿಪೆರ್ಲದಣ್ಣಸುವರ್ಣಿನೀ ಕೊಣಲೆಪೆಂಗಣ್ಣ°ವಿನಯ ಶಂಕರ, ಚೆಕ್ಕೆಮನೆವೇಣಿಯಕ್ಕ°ಮಾಲಕ್ಕ°ಶ್ಯಾಮಣ್ಣಚೂರಿಬೈಲು ದೀಪಕ್ಕಮಂಗ್ಳೂರ ಮಾಣಿಯೇನಂಕೂಡ್ಳು ಅಣ್ಣಕೇಜಿಮಾವ°ಶಾಂತತ್ತೆಅನು ಉಡುಪುಮೂಲೆಪುತ್ತೂರುಬಾವಪುತ್ತೂರಿನ ಪುಟ್ಟಕ್ಕಕಾವಿನಮೂಲೆ ಮಾಣಿವಸಂತರಾಜ್ ಹಳೆಮನೆವೆಂಕಟ್ ಕೋಟೂರುಅಡ್ಕತ್ತಿಮಾರುಮಾವ°ಶುದ್ದಿಕ್ಕಾರ°ಅಜ್ಜಕಾನ ಭಾವ
ಬೈಲಿನ ಮೋರೆಪುಟ
ಸದ್ಯದ ಪಟಂಗೊ
ಊದು ವನಮಾಲಿ ಮುರಳಿಯಾ

ಬೆಣಚ್ಚಿಪ್ಪಲ್ಲಿ ಹುಡ್ಕಲೆ